Гэр орон нүүдэл суудал хийлээ. Айл нүүнэ гэдэг нүсэр ажил шүү. Хүүхэд насаа өнгөрүүлсэн орон сууцнаас гарч шинэ сууцанд орлоо. Ажлаасаа гэр рүүгээ явахдаа заавал хуучин байрныхаа хажуугаар явдаг болсон. Учир нь байр маань хуучин байрны ойролцоо юмаа. Тийм болохоор хажуугаар нь явалгүй яахав дээ.
Өчигдөр зүрхний эмчид давтан үзүүлэв. Даралт үзэж, зүрх чагнаж, судас бариад "Дажгүй шүү, залуу минь " гэж байна. Бассейнд явж болох уу? гэж асуулаа. Эмч зөвшөөрч байна. Бодид явсан ч болно. Бассейнд сэлсэн ч болно. Аль нь чамд илүү таашаалтай санагддаг вэ? гэж байна. Хүн ер нь хийж байгаа зүйлээсээ л таашаал авч байвал аз жаргал гэдэг чинь тэр шүү дээ. Намайг үзсэн эмч яг надтай ижилхэн бодолтой байгаад нь би дотороо баярлав.
Долоо хоног болгон толгой өвдөөд байдаг нь ард хоцорсон. Тийм болохоор сэргэлэн болжмор шиг л өглөө хөнгөн шингэн босоод ажил руугаа дэгдээд... Цайны цагаар ажлаасаа гарч ийшээ тийшээ сэлгүүцээд л...
8-р сарын сүүлээр ноутбуукны минь hard disk шатчихсан юм.Нэг хэсэг ноутбуукгүй ямар миа байв аа. Ашгүй ач буянтай дүү минь засаж ноутбуукыг минь амь оруулсан. Одоо ингээд ноутбуукаа тоншоод сууж байна шд.
No comments:
Post a Comment