Блогоо цоожилоод явсанаас хойш нэлээн хэд хоногийн дараа MNED миний бие мэддэг хотынхоо танил гудамжаараа алхаж явлаа. Нэг голын усанд хоёр удаа орох боломжгүй гэж Аристотель хэлсэн байдаг даа. Хэдийгээр энэ би энэ хотод өчнөөн удаан амьдарсан, сайн мэддэг боловч цаанаа л нэг л өөр болчихсон юм шиг санагдаад байлаа. Таксинаас буугаад танил гудамжаараа чемоданаа чирээд явж байхдаа "За ингээд энд дахиад хүрээд ирдэг юм байжээ" гэж өөрийн эрхгүй бодсон. Ирсэн өдрийнхөө оройноос нь эхлээд л сургуулийнхаа Монгол оюутнуудтай танилцлаа. 89-93 оны хөөрхөн жоохон охидууд хөвгүүд. Ахаа та... гээд л надаас баахан юм асуугаа л. Сургуулиараа орж багш нартайгаа уулзав. Монголын уран сайхны "Аман хуур" киноны гол баатар Соном өвгөний авгай нь "Хүрээд ирж хөөрхий минь" гээд л сүйд болдог доо. Багш нар маань бас л нэг тиймэрхүү өнгө аястай намайг угтав. Дассан газрын даавуу зөөлөн гэж... Гялс өөрийн гэсэн орон гэртэй болж аваад амьдралаа төвхнүүллээ. Ус шүүгчнээс эхлээд тогоо шанага гээд хүнд ямар их юм хэрэг болдог билээ дээ.
10 comments:
Dahia surahaar ochij bgaa yum uu?
Goe zyrag avch blogtoo taviarai. 3 obayzana ch goe shyy. ;))
wow , unekheer sonin ikhtei baina. surch baina uu ?
bi bas oirdoo blogoo bicheed ehelsen . blog bol salshgui neg heseg yum baina gedgee ch huleen zovshoorson
uu ashgui neechij hehehe
блогтоо тавтаа морил...:р
to Eldev asuult>monhiin oyutan sh d
to Altangay> Bas Moscowiin gay bar orood amjjee ta.
to Erchuud> tegnee.
to Caroline> ugaasaa neg sar haana gesen yum chini ergeed neelgui yahav.(->
to OOKII> Chi ch bas
Post a Comment