Өглөө тэнгэр дуугарах чимээ намайг сэрээлээ. Утасныхаа сэрүүлэгийг хартал 06:35. Сүүлийн үед цаад МНЭД чинь эртэч болоод байгаа. Сүүлийн сар гаран блог дээрээ элдэв янзын юм бичилгүй удсан байна ш дээ. "Асуултын тэмдэг"-ээ дуусгалаа. Ер нь нэг нууц задлахад "Асуултын тэмдэг" бол миний уран зохиолын салбарт бичсэн анхны бүтээл биш. Хаана ч хэвлүүлж, нийтлүүлээгүй өөр хоёр "юм" байдагийн. Цаг нь ирлээ гэж үзэхээрээ ил гаргаад ном болгоод хэвлүүлнэ ээ. Арын хуудас дээр нь өөрийнхөө зургийг хэвлээд....
За одоо сэдэвээ огцом өөрчилнө өө. 3 сард амьдралд нэлээн томхон өөрчлөлт гарсаан. Өмнө нь ганц л газар ажилдаг байсан бол одоо хоёр гурван байгуулагад зэрэг данстай болоод амжсан. Долоо хоногийн ажлын өдрүүд бол нүд ирмэхийн зуур л өнгөрч байна даа. Энэ өдөр хоног гэдэг чинь ямар богинохон юм бэ? Цаг хугацаа ямар хурдан юм бэ? гэж дуу алдаж байна даа.
Дараагийн сэдэв. 4 сарын эхээр оюутан цагийн найзуудтайгаа уулзсан юм байна. Байшин барьж байгаа, төсөл хэрэгжүүлж байгаа, банкинд ажиллаж байгаа, авилагатай тэмцэж байна гээд л мэргэжил мэргэжилээрээ карьер хөөсөн хүмүүс...
Дахиад сэдэвээ өөрчилнө өө. Би бас тэгэж байгаад хүнд гар шүү. Жаахан халамцуу байхдаа хүмүүс руу утасдаж намайг ирж ав гэж утасдаад...
Өөр нэг сэдэв. Энэ монголд хоол хүнс нь баталгаагүй байсан бол одоо ус агаар нь ч мөнгөн усаар хордоод байгаа гээд л хэвлэлийнхэн ам уралдан мэдээлж байна аа. Дээр нь юмны үнэ нэмэгдсэн гэж хавь ойрын хүмүүс бухимдаад. Монголын говиос салхиар туугдсан элс хятад, солонгос, бүүр цаашлаад Японы арлууд хүрдэг байсан бол одоо Улаанбаатар шороонд дарагдаад... Яаж нэг юм өглөө тэнгэрээс жаахан ус гоожиж хүмүүсийг баярлуулав аа. Дахиад бороо ороосой.
No comments:
Post a Comment