Амьдралын тойрог

2010-11-26

Хөгширхөөсөө өмнө амжиж...

Гэртээ ирээд хоол идчихээд зурагт ширтэнгээ нөүтбуукээ асаагаад суучлаа. Нэг мэдсэн чинь өдөр солигдож. Улс тунхагласны баярын мэнд хүргэе хүмүүсээ. 13-р зуунаас хойш дэлхийд цуу алдараа дуурсгасан, төв Азийн (сүүлийн үеийн зарим нэг геополитикчдын ангилалаар бол Зүүн Хойд Азийн) дэлгэсэн тэрлэг шиг Монгол Улсын иргэн болж төрсөндөө би бахархдаг.

Өөд өөдөөсөө хараад ярихгүй хэрнээ нөүтбүүкний ард байхдаа бол бичээд байх сэдэв гэж байх юмаа. Магадгүй өөд өөдөөсөө эгц хараад ЭНЭ талаар ярихдаа миний нүүр ч улайх байсан биз. Ийм нэг сэдвээр дүү бид 2 чатлав. Миний тухай дүү мэднэ. Үнэндээ бол одоогоос овоо хэдэн жилийн өмнө дүү маань намайг огт өөр утгаар таниж мэдсэн юм. Гэхдээ дүү ч, би ч энэ тухай хөндөж ярьж байсангүй. Харин өнөөдөр илэн далангүй ярьлаа. Дүүгийн мэддэгээс нь эхлээд мэдэхгүй олон юмыг би чатын жижиг талбар дээр бичээд "SEND" товчлуурыг дарчихлаа. Олон ч зүйлийг ярьлаа /Чатласан болохоор ярьлаа гэхээс бичлээ гэсэн нь илүү зөв юм байна./ Ам нээвэл уушиг нээ гэдэг болохоор дотороо байгаа бүхнээ л тавиад туучихлаа. Ирээдүйн талаар харилцан бичээд л байлаа...

Шөнийн 2 цаг. Чатлаж дуусаад google reader-ээ шалгав. Их наран улсад суугаа Пататэ андын 2010/11/25-нд блогтоо оруулсан бичлэгийг уншив. Дүү бид хоёрын чатласан ярианы сэдэв, агуулга нь ялимгүй /ойролцоогоор 30 хувь нь/ яв цав таарлаа. Гайхав. Пататэ арай далдыг хардаг болсон юм биш байгаа даа гэж...хэхэ.
Хөгширхөөсөө өмнө амжиж хийх ажил надад их байна даа.

2 comments:

Anonymous said...

dvvteigee yu yarisiin ? kk minii bodoj bgaa zov uu?

MNED said...

Zov.