Хятадын нутгаар хөндлөн гулд явсан нь 2-р хэсэг

Хятадын орон нутгийн галт тэрэг

Е бид хоёр Бээжингээс Жанжиажиэ хот уруу явах галт тэрэгний тасалбар худалдаж аваад чемоданаа чирсээр метронд сууж Бээжингийн баруун вокзалаас нь Төв вокзал уруу нь явлаа. Бээжин хотын төв вокзал дээр ирсний дараа ойролцоох Mc Donalds орж хооллов. Гар утсандаа хятад сим карт аваад хийчихвэл data ашиглаад хаана ч явсан интернетэд холбогдоод байна гэж Е бид хоёр ярилцав. Mc Donalds-оос гараад гар утасны оператор компанийн салбар, үйлчилгээний цэг хайлаа. Галт тэрэгний буудлын өмнөх талбайд яваа хятадуудаас асуулаа. Гар утасны сим карт худалддаг газар автомашины зам хөндлөн гарвал нэг бий л гэнэ. Гэхдээ нэлээн зайтай гэнэ шүү. Монголоос гарахын өмнө гар утсандаа MAPS.ME гэдэг App суулгасан юм. Интернэтэд холбогдсон үедээ ямар нэгэн хот суурин газрын зургийг download хийж авна. Дараа нь интернетийн сүлжээнд холбогдоогүй байсан ч MAPS.ME -аас очих газраа хайж, хэрхэн хүрэх чиглэлийг нь хараад авна. Ер нь аяллын турш энэ APP тун их тус болсон доо. China Mobile гээд миний ганц мэддэг гар утасны оператор компани бий. MAPS.ME -аас China Mobile хайлаа. Газрын зураг дээр гарч ирдэггүй ээ.

Дүгнэлт: Гар утасны App-д 100 хувь итгэж найдаж бас болохгүй.

Ингэж байтал дугуй түрээслэн авч байгаа нэг өндөр нуруулаг, царайлаг хятад залууг олж харлаа. UB BIKE гээд дугуйн түрээсийн үйлчилгээ манай Улаанбаатарт байдаг даа. Яг үүнтэй ижил үйлчилгээ Бээжин гэлтгүй хятадын томоохон хотуудад нэвтэрсэн юм билээ. Дугуйн дээр байгаа QR кодыг гар утсандаа уншуулаад л төлбөр тооцоог нь хийгээд дугуй түрээслэн авна. Үйлчилгээний зарчим нь UB BIKE-тай адилхан биз.

Дугуй түрээслэн авч байгаа хятад залуугаас: “Ойр хавьд гар утасны сим карт зардаг газар байна уу? Гар утсандаа хятад дугаар худалдаж авмаар байна” гэж хэлэв. Өнөө царайлаг хархүү: “Намайг дагаад яв. Би замчлаад өгье” гэж байна. Бид гурав галт тэрэгний буудлаас холдоод нэлээн алхав. Өнөөх хятад залуу Е бид хоёроос болоод дугуйндаа мордсонгүй. Дугуйгаа хөтлөөд алхав. Гал тэрэгний буудлаас цааш алхаад авто замын 2-3 уулзвар өнгөрөв. “Gloria” гэдэг худалдааны төв харагдав. Өнөө хятад залуу “Та хоёр энэ худалдааны төв уруу ор. Дотор нь гар утасны оператор компанийн хэрэглэгчдэд үйлчлэх цэг бий” гэж хэлээд дугуйндаа мордоод салхи татуулан цааш явлаа. Е бид хоёр ч түүнд баярлаж талархсанаа хэлээд худалдааны төв уруу орлоо. Гар утасны оператор компанийн хэрэглэгчдэд үйлчлэх төвийг нь олоод очлоо. Гэтэл хаалга нь цоожтой. Яг хажууханд нь гар утасны кейс, чихэвч, шилэн наалт мэтийн зүйл зардаг лангуу байна. Сим карт авах гэсэн юм гэтэл зэргэлдээх лангууны худалдагч нь “Наад газар чинь өнөөдөр ням гараг учраас ажиллахгүй. Та даваа гарагт ирээрэй” гэлээ. За ингээд Бээжингээс хятадын гар утасны сим карт авах хөг нь өнгөрлөө.

Е бид хоёр худалдааны төвөөр нь жаахан сэлгүүцэж, хувцас хунар зарж байгаа дэлгүүрийн барааг сонжиж цагийг барав. Худалдааны төвийн FOOD COURT-оос нь тахианы шарсан мах авч ходоодоо баярлуулав. Энэ зуураас бас худалдааны төв дотор гар утсаа цэнэглээд амжсан. Ингээд өдрийн 14:00 цагийн үед худалдааны төвөөс гараад буцаад галт тэрэгний буудал чемоданаа чирээд л алхав. Худалдааны төвөөс галт тэрэгний буудал уруу буцахдаа арай өөр замаар алхсан. Бээжингийн галт тэрэгний төв буудлын ойролцоо түүхийн дурсгалт цогцолбор байдаг гэдгийг ингэж алхаж явахдаа мэдэж авсан. Хятадын Мин улсын үеийн байшин барилгыг тэр чигээр нь хадгалаад үлдээсэн хана хэрэмтэй газрын хажуугаар алхаж өнгөрсөн. Завтай байсан бол ороод үзмээр л байлаа.

Галт тэрэгний буудал дээр 14:30 гэхэд эргэж ирэв. 24 цаг галт тэргэнд явах учраас замдаа идэх хүнс, цэвэр ус, ундаа г.м зүйлийг галт тэрэгний буудлын эсрэг талд байдаг дэлгүүрээс худалдаж авлаа. Ингээд галт тэрэгний буудлын барилга уруу орох урт дараалалд зогсов. Галт тэрэгний буудлын барилга уруу орохын өмнө тэнгэр бүрхэж аадар бороо асгардаг байгаа. За ингээд Бээжингийн бороонд шалба норов. Галт тэрэгний буудлын барилга уруу орохын тулд хятадын иргэд иргэний үнэмлэх, тасалбараа шалгагчид үзүүлнэ. Харин гадаадынхан өөр тусгай хаалгаар нэвтэрч орох бөгөөд паспорт, галт тэрэгний тасалбараа ялгаагүй үзүүлнэ. Үүний дараа рентген төхөөрөмжөөр гар тээш, чемоданаа шалгуулна. Рентген төхөөрөмжөөс чемодан урсаад гараад ирмэгц нь аваад цааш явах гэтэл ажилтан нь Е бид хоёрыг саатуулж ямар нэг зүйл хятадаар шулганав. Бид хятад хүмүүс биш гэж англиар хэлэв. Аюулгүйн албаны ажилтан нь “Open” гэж англиар хэлэв. Англи хэлэндээ маруухан юмаа хөөрхий. Чемоданаа нээсэн чинь монголоос авч гарсан төмөр баллонтой миний үсний хөөс, Е-ийн сахлын хөөсийг хурааж авна гэлээ. “Why?” гэсэн чинь баллон дээрх галын аюултай гэсэн зургийг хуруугаараа зааж үзүүлэв. Тэгсэн хэрнээ шумуулын эсрэг шүршлэгийг маань хураасангүй. Уг нь адилхан л төмөр баллонтой эд. Тэгсэн 100 мл-ээс дээш хэмжээтэй төмөр баллонтой зүйлийг галт тэргээр авч явахыг хориглодог юм гэнэ. Шумуулын эсрэг баллонтой шүршлэг яг 100 мл хэмжээтэй учраас хурааж авахгүй юм гэнэ. За ингээд буянаараа болог гээд л Е бид хоёр сахлын хөөс, үсний хөөсөө хураалгав. Үсний хөөс, сахлын хөөс маань л дэлбэрээд сүйд болчив гэж. Сүртэй нөхдүүд вэ? гэж дотроо бодож байлаа.

Бээжингийн галт тэрэгний Төв буудал нь дотроо нүсэр юмоо. Эскалатороор дээш өгсөж хүлээлгийн танхимд хэсэг суулаа. Энэ зуур электрон самбараас өөрсдийн сууж явах галт тэрэг хэддүгээр замаас зорчигчоо суулгахыг нь харж авлаа. Дашрамд дурдахад Бээжингийн гал тэрэгний буудал нь зорчигчоо галт тэргэнд суулгах үйл явцыг нэлээн сайн зохион байгуулдаг юм байна лээ. Галт тэрэг хөдлөхөөс 30 минутын өмнөөс зорчигчид нь GATE -ны харалдаа дугаарлан зогсоно. Ингээд үйлчилгээний ажилтанд тасалбараа шалгуулаад галт тэрэг зогсож байгаа тавцан уруу нэвтэрнэ. K 473 дугаар галт тэрэг Бээжин-Куньмин чиглэлд явдаг аж. Замдаа Жанжиажиэ хотод зогсоно.

Е бид хоёрын худалдаж авсан K473 дугаар галт тэрэгний hard seat нь цувааны 1-рт байж таарлаа. Галт тэргэнд орохын өмнө проводникт дахин тасалбараа үзүүлнэ. Ингээд галт тэргэнд орж суудлаа эзэллээ. Е цонхон талд, би голын суудалд, миний зүүн гар талд нэг хятад залуу суулаа. Харин бидний өөдөөс хараад хичээл насны 3 хятад хүн. Тэд хөдөө тосгонд амьдардаг гэдэг нь өмссөн зүүсэн, биеэ авч яваа байдлаас нь илт. Галт тэрэг яг цагтаа хөдөллөө.Одоогоос бараг 8 жилийн өмнө Улаанбаатараас Хөвсгөлийн Мөрөн уруу, дараа нь Оросын Москвагаас Халимагийн нийслэл Элиста хот уруу 24 цаг автобусаар суугаа байдалтай явж байлаа. Харин галт тэргээр 24 цаг суугаа байдалтай явж байсангүй. 24 цаг Хятадын орон нутгийн галт тэргээр суугаа байдалтай явна гэж зүүдэлж байсангүй ээ. Хувь заяатайгаа эвлэрсэн.

Е бид хоёр хоорондоо монголоор ярих үед тэд сонирхон чих тавин чагнаж, цоо ширтэнэ. 3 хүний 6 нүд өөдөөс ширтээстэй. Өөдөөс харж суусан гурван хятадын нэг нь миний зүүн гар талд суугаа хятад залуугаас ямар нэгэн зүйл асуухад тэр англиар орчуулан надаас асуулаа. “Та хоёр ямар үндэстэн бэ?”, “Хаашаа явж байгаа вэ?” Өөрсдийнхөө тухай товчхон хэлээд Жанжиажиэ хүрнэ гэдгээ англиар хэлэв. Зүүн гарын хятад залуу миний хэлснийг тэдэнд орчуулан хэлэв бололтой. Тэд Е бид хоёр руу хараад чанга чанга ярилцана. Хэлийг нь ойлгохгүй ч гэсэн бидний тухай яриад байна гэдгийг угаасаа зөнгөөрөө ойлгож байгаа юм чинь.

Суугаа байдлаар нэг галт тэргэнд өөд өөдөөсөө хараад явах хувь тавилан нэгтэй тосгоны хятадууд их сониуч юмоо. Ер нь гадаад хүн анх удаа харж байгаа ч юм билүү. Е бид хоёрыг их сонжиж харцгаана. Үүргэвчнээсээ алим гаргаад идэхэд л нүд салгахгүй ширтэх юм. Алим идэж байгаа хүн харж байгаагүй юм уу? гэж бодогдохоор...К473 дугаар галт тэрэг ойролцоогоор 1 цаг орчим яваад өртөөн дээр зогсох юм. Өртөө ойртох үед андашгүй. Галт тэрэгний проводник ямар нэгэн зүйл хятадаар чанга хэлээд тамбурын зүг алхана. Анзаараад байхад, зогсох гэж байгаа өртөөний нэрийг хэлж байлаа. Галт тэрэг өртөөнд 3-5 минут орчим зогсоно. Галт тэрэгнээс зорчигчид бууж, оронд нь шинэ зорчигч нар чемоданаа чирсээр орж ирнэ. Тосгоны зарим эмээ өвөө нар хулсан сагс, таар шуудайтай ч орж ирэх юм.

Нөхдүүд муухай үнэртэй янжуураа галт тэргэндээ баагуулах байх даа. Тамхины утаанд нь хордоод буух биз гэж айж байсан юм. Ашгүй тамхичид нь тамбур уруу очих аж. Галт тэрэгний вагон рестораны ажилчин нь цуваанаас цуваа дамжин худалдаа хийнэ. Тэд бэлэн гоймон, ус, ундаа, чипс, самар, хуванцар саванд савласан будаатай хоол зэргийг түрдэг тэргэндээ хийжээ. Хятадууд хуванцар савтай будаатай хоол авч идэцгээх нь түгээмэл.

Е бид хоёрын суусан вагонд эмэгтэй, эрэгтэй хоёр проводник ажиллаж байв. Тэд 8 цагаар ээлж сольж байлаа. Галт тэрэг Бээжингээс хөдлөөд яг 24 цаг өнгөрөхөд эмэгтэй проводник “Next station is Zhangjiajie” гэж хэлээд бидний хажуугаар алхаж өнгөрөв. Үүнээс хойш ойролцоогоор нэг цаг өнгөрлөө. Орон нутгийн цагаар 17:30 минут. Галт тэрэгний проводникийн ээлж солигджээ. Эрэгтэй проводник туранхай шар залуу өвөрмөц бүдүүвтэр хоолойгоор “Zhangjiajie” гэж чанга дуугаар хэлж цувааны голоор алхав. Ийм туранхай залуугаас яаж ийм бүдүүвтэр дуу хоолой гардаг байна аа? гэж бид бодож явлаа. Галт тэрэг бүрэн зогсоход Е бид хоёр чемоданаа чирээд гал тэрэгнээс буулаа. 24 цаг суугаа байдалтай тэслээ шдээ гэж Е бид хоёр хоорондоо ярилцсаар Жанжиажиэ хотын галт тэрэгний буудлаас гарлаа.

Энэ зураг дээр цагаан сорочкон цамцтай  вагоны үүд рүү хараад зогсож байгаа туранхай залуу бол эрэгтэй проводник нь. Ийм туранхай байж, нээх сонин бүдүүн хоолойгоор өртөөгөө зарлаж орилохыг нь яана аа. Гайхалтай хоолой. хаха. Хятадын орон нутгийн галт тэргээр зорчиж явахдаа дотор нь фото зураг аваагүй ээ. Харин галт тэрэг Жанжиажиэд ирсэн хойно блогтоо зориулж ганц кадр дарсан нь энэ билээ. 

 Үргэлжлэл бий.