ГОРЬКО ГОРЬКО

Бараг сарын өмнө нэг их бодлогошироод ажилдаа явж байтал "Сайн уу" гэсэн эмэгтэй хүний танил хоолой гарч, бодолыг минь тасалдуулж билээ. Оюутан байхад хамт сурч байсан бүсгүй инээгээд зогсож байна. Удахгүй маамуутай болох гэж байгаа нь харваас илт. Томоос том гэдэс. (^^. Ойр зуурын хэдэн үг солилцоод зам мөрөө хөөгөөд явцгаасан юм. Өчигдөр ажил дээр сууж байсан чинь утас жингэнээд... Авсан чинь дахиад өнөөх танил хоолой. Сарын өмнө санаандгүй таарсан бүсгүй маргааш болох хуримандаа урьж байна. Тэгээд чи ирэх үү? гээд тулгах янзтай асууж байна. Энэ нь аргагүй гэнэ. Учир нь хүний тоог яс тооцоолж гаргах нь чухал гэж надад учирлав. Би "ЗА" гэхчихлээ. Хамаатан садангийнхаа хуриманд очиж байсан. Харин найзуудын хуриманд бол анх удаа л очив. Хуримын хөтлөгч нь Агшин нэвтрүүлгээр монголдоо брэнд болсон ЁОЛК ах. Нэрийг мэдэхгүй уртын дуучин, нэрийг нь мэддэг зохиолын хоёр дуучид гээд хэдэн урлагийнхан ирж. Ирсэн хүн болгон магтаал урсгаж, баяр хүргээд, захиас сургамж айлдаад байсан болохоор хоёр гол баатарын аль алин нь ичээд, сандараад байх шиг санагдсан. хэхэ. Арга ч үгүй биз. Би хэсэг сууж байгаад бэлэгээ гардуулчихаад, хурим найр хавтгайраад ирэхээр нь салах ёс хийгээд гараад явсан. Хамт явсан нөхдүүд цааш гараад үргэлжлүүлэх плантай гээд байсан ч би гэртээ харьлаа. Гэхдээ бас болоогүй ээ. Замдаа SMS нисгээд гар утасны батарейгаа дуусгасан. хэхэ. Өдөртөө утсаар их ярьдаг болохоор орой гэхэд л утасны батарей дуусчих юмаа.
Зиак өнөөдөр бас хойд нутгаас нэг танидаг багш маань Улаанбаатарт хүрч ирсэн. Утасаар л холбоо барьлаа. Маргааш л өглөө "Здравствуйте!" гээд л уулзана даа.