Сиань хотод байх сүүлийн өдөр. Өдөр нь гадуур явж байгаад орой нь 18:00 цагаас 7 жилийн өмнө танилцаж байсан хятад найз маань оройн хоолонд намайг урив. Анх Сиань хотод ирэхэд намайг тэр хоолонд даасан юм. Тийм учраас энэ удаа би түүнийг хоолонд даах хэрэгтэй гэж бодлоо. Миний байрлаж байгаа зочид буудлаас холгүй тун дажгүй ресторанд өнөөх маань ширээ захиалчихжээ. Энэ бол Шэньси мужид анх бодож олсон "орон нутгийн" гэж тодотгож болох хоол үйлчлүүлэгчдэд санал болгодог ресторан юм байна.
Хоолны дараах десерт байдлаар Хятад найз маань надад зориулаад сонирхолтой зүйл захиалжээ. Үүнийг би анх чихэрлэг амттан, эсвэл жимс гэж бодсон юм.
Царайлаг хятад залуутайгаа аяллын тухай, анх 7 жилийн өмнө Туркийн Истанбул хотод хэрхэн танилцаж байснаа эргэж дурсав. Энэ найз маань эхнэртэй. Гэрлээд нэг жил ч болоогүй байгаа учраас одоохондоо хүүхэдгүй. 4 өрөө орон сууцанд эхнэртэйээ амьдарч байгаа гээд өөрийнхө амьдрал ахуйн тухай товч бас ярив. Хятадад орон сууцны үнэ ханш ямар байдаг тухай би асууж, Монгол Улсын нийслэл Улаанбаатар хотод орон сууц худалдан авах үнэ ямар байгаатай харьцуулж үзлээ. 1 м квадратын үнэ ханш Улаанбаатар болон Сиань хотуудын хувьд хол зөрүүгүй юм гэж би дүгнэсэн. Гэхдээ Сиань хотод дундаж цалин Улаанбаатар хотод ажиллаж амьдардаг хүний дундаж цалингаас хамаагүй илүү өндөр юм байна лээ.
Ресторанаас бидэнд ийм үнэрт уут бэлэглэв.
Хоолны дараа бид хоёр хамтдаа селфидэв. Амьдрал гэдэг гэнэтийн үйл явдлаар дүүрэн юмаа. 7 жилийн өмнө Истанбулд танилцаж байсан Хятад залуутай түүний төрөлх хотод нь уулзна гэж төсөөлж явсангүй. Ямар ч байсан энэ залуу бид хоёр уулзах хувь тавилантай л байсан юм байлгүй дээ. Тэр Их Британийн Бермингемд их сургууль төгссөн тул англи хэлэндээ сайн, маш боловсон, соёлтой залуу. Би түүнийг Монголд ирээрэй гэж урив. Ингээд бид дахин уулзах ерөөл тавиад энэ удаагийн уулзалтаа дуусгав. Хоолны дараа зочид буудалдаа эргэж ирээд чемондаа цэгцлэв. Ингээд метронд суугаад хотын төв рүү явлаа. Хотын төвд орой болоход хятад залуучууд гудамж талбайд дуулдаг юм байна. Нутгийн залуус дуулахыг сонсож суув. Энэ бол open mic биш. Харин дуулах дуртай залуус өөрсдөө хөгжим, микрофон, дуу өсгөгчөө авч ирээд хүмүүс зориулж дуулдаг юм байна.
Өдрийн 16:00 цагийн үед чемодан, үүргэвчээ аваад метронд сууж онгоцны буудал руу явлаа.
Нислэгийн цагаасаа 3-4 цагийн өмнө би онгоцны буудал дээр очдог. Учир нь урд нь очиж байгаа хотын нисэх онгоцны буудал гэдгийг бодох хэрэгтэй. Зорчигчийн урсгал их тул нислэгтээ бүртгүүлж, ачаа тээшээ өгөх, дараа нь аюулгүй байдлын үзлэгээр ороход хугацаа хэрэгтэй. Эртхэн очиж нислэгтээ бүртгүүлээд "цэвэр бүс" рүү нь ороод gate -нийхээ өмнө нислэгээ хүлээж байх нь дээр. Сэтгэл ч тайван.
Онгоц нь медиа системгүй юм. Би Монголоос гарахдаа авч явсан жижиг таблет намайг уйдаахгүй ээ. Netflix-ээс татсан киногоо үзээд нислэв.
Ингээд шөнийн 12 цаг дөхүүлээд Шанхай хотод газардлаа.
Шанхай хотод бид өмнө нь 2 ч удаа ирж байсан. Ингээд Шанхай хот Пудон, Хунцяо гэсэн хоёр онгоцны буудалтай. Миний суусан онгоц Хунцяо нисэх онгоцны буудалд газардсан юм. Ачаа тээшээ аваад онгоцны буудлаас гартал аль хэдийнэ шөнийн 12:30 болсон байв. Такси бариад онгоцны буудлаас 2 км алсад байдаг нэг жижиг зочид буудал руу явлаа. Шөнө Шанхайд газардахаа мэдэж байсан тул нисэх буудлаас холгүй зочид буудалд 1 хонох шаардлагатай болсон юм. Хямдхан зочид буудал байсан тул мэдээж тансаг сайхан биш. Маргааш өглөө 9 цагт сэрээд ойролцоох метроны өртөө рүү явав. Шанхайд хотод тэнгэр цэлмэг, цаг агаар сайхан байна аа.
Шанхай хотын төв ирээд Marriot зочид буудалд буув. Зочид буудлын өрөөгөө авч товхноод хоол идлээ. Миний сонголт бас л ламен байв.


























No comments:
Post a Comment