Ирэх намрын өнгийг зураглая

Урт амралтыг яаж барна даа гэж бодож байсан минь саяхан. Гэтэл одоо мөнөөх урт амралтын тал нь хэтэрчихсэн явж байна шд. Ихэнх цагаа зуслан дээр л өнгөрүүллээ. 

Үлдсэн хугацаагаа хэрхэн хөгжилтэй өнгөрүүлэх вэ? гээд л бодоод байна. Бас ирэх намар юу хийж амжуулах вэ? гээд л төлөвлөгөө зохиогоод л байна. Зураачтай өөрийгөө зүйрлэх юм бол ирэх намрын дүр зургийг сэтгэлдээ зурж эхэлсэн. Миний хувьд ирэх намрын өнгө төрх ямар байхыг бүү мэд. Олон өнгө хосолсон алаг эрээн чамин намар л сэтгэлд төсөөлөгдөөд байгаа. Ирэх намрын мөрийн хөтөлбөрөөсөө сийрүүлэх юм бол иймэрхүү:

1.Facebook-ийн хариуцлагатай жижүүр хийдэг цагаа багасна.

2. Ажилдаа явна. Ажлаа хийхдээ өмнөхөөсөө ч илүү ур ухаанаа дайчилна. 

3. Үндсэн ажлынхаа хажуугаар гадуур явж "биеэ үнэлнэ". Гэхдээ биеэ үнэлэгч гээд бодчив оо. Биеэ үнэлэгч гэдэг үгийг хашилтанд авсан байгааг анзаарсан  биз дээ? Үндсэн ажлынхаа хажуугаар илүү цагаар өөр газар ажиллахыгаа биеэ үнэлэнэ гэж нэрлээд байгаа юм. 

4. Өөрийгөө хөгжүүлэх зорилгоор ажлын бус цагаас ямар нэгэн клубт явна. Япон хэл сурах уу? Усанд сэлж сурах уу? Аль алин нь л надаа хэрэгтэй байдаг. 

Амьдрал тун сонирхолтой байна аа

Сайн байна уу? Блогчид, бас, блог уншигчидаа. (юу ч гэсэн мэндлэе.)

Блогоо эргэж тойрохгүй нэлээн уджээ. Чи амьд уу? Хаана юу хийгээд байна? Блогоо бичихгүй дээ гээд л хэрэгт дуртай хүмүүс энд тэндээс асууж шалгааж л байна. Тэгэж байгаад бичнэ ээ гэдэг үгээр амыг нь таглаад л яваад байлаа. Уг нь дотороо бол тэгэж байгаад блогоо бичнэ дээ гээд л бодоод яваад байсан юм. Өнөөдөр л зориглож компьютерээ балбаж блогоо хөтлөж байна. 

 Тав, зургаадугаар сарын хувьд ажил ихтэй үе байлаа. (Блогоо бичээгүй удсаныгаа ажил их байсантай холбон тайлбарлаж болох юм байна шүү.) Ажил их байхын зэрэгцээ толгой өвдөх, мөр хүзүү хөших гэх мэтээр бие чилээрхээд хэцүү байлаа шд. Долоо хоногтоо зоолттой нэг удаа толгой өвдөнө. Толгой өвдөх тоолонд эм ууж намдаана. Компьютерийн өмнө өдөржин суухаар толгой өвдөхөөс ч яахав. Харин одоо амарч байгаа болохоор толгой өвдөлтийг мартсан. Ер нь дэндүү их ажиллаад ядраад, энэ толгой тархи тэсэхгүй байж л дээ. Төмөр модоор зорж хийгээгүй юм болохоор би бас өвдөх ядрах эрхтэй биз дээ. 

Өдрийн хариу өдөртөө, агтн хариу жилдээ гэж үнэн юмаа. Хаа холын Казахстанд сурдаг нэг танил маань надад ийм бэлэг өгсөн шд.

Австралид сурдаг нэг найз маань амралтаараа ирэхдээ бас нэг хөөрхөн сувенир авч ирсэн юм байна. Ер нь бол зургаадугаар сарын сүүлээр хүмүүс надад бэлэг сэлт их өгсөн. Зах зухаас нь дурьдахад нэг иймэрхүү. 

Сүхээ ахын талбайгаар явж байхдаа гэртээ ирсэн БАТААР-ыг бас үзсэн юм байна. 

 Динозаврын араг ясаа хадгалах музейгүй болохоор Сүхээ ахын талбайд барьсан түр "хоргодох байр".

 Энэ уран зурагт БАТААР-ын түүх бүхэлдээ багтсан юм билээ. Анхааралтай сайн үзээрэй. За тэгээд дэлхийн нөгөө талд дуудлага худалдаагаар зарагдах шахсан Батаар гуайн яс энэ шүү дээ.

Намайг жаахан байхад хүүхдүүд "боолын гэрээ байгуулж" тоглодог байсан даа. Том  болсон хойноо ч гэсэн боолын гэрээ байгуулж болдог л юм байна. Нэг байгууллагатай 20 жилийн боолын гэрээ байгуулсан. Еэ, бүү үзэгд. Гэхдээ одоо хэн хэндээ ашигтай боолын гэрээ тул би ч өөрөө дуртай л байгаа. 

Амьдрал тун сонирхолтой байна оо.

Japanese song