Сүүлийн хэдэн өдөр юу болоод өнгөрөв өө?
1 сарын 9 - хар өдөр
1 сарын 10 - яах учираа олохгүй бухимдсан өдөр. Бямба гарагт тэгэс ингэс гээд гэр зуураа л өнжсөн.
1 сарын 11. үмхий өөдгүй юмнуудаас болж би хямраад байх нь утгагүй гэдэг шийдэлд хүрлээ. Хэн нэгэн үл бүтэх этгээдийн өмнөөс би уймараад яах вэ дээ. Төрийн төлөө оготно боож үхнэ гэдэг үлгэрийн баатар нь болж хэрхэвч болохгүй гэж өөртөө хэллээ. Хувцасны шүүгээний мухар эвхээд хийчихсэн, бараг өмсдөггүй жинсэн өмдийг гаргаж өмслөө. Ер нь бол би жинс бараг өмсдөггүй юм. За тэгээд хаяа л өмсдөг хувцасаа гаргаж өмслөө. Гэрээсээ гарлаа. Гадаа хүйтэн. Сэтгэл дотор минь түүнээс ч дутахааргүй жавартай байлаа. Яг үнэндээ надад одоо хаачих вэ? гэсэн бодол эргэлдэж байсан. За тэгээд ёстой үлгэрт гардаг шиг хандсан зүг рүүгээ алхлаа.
Нэг мэдсэн чинь би явсаар байгаад "Интерном" дэлгүүрийн гадаа ирсэн байлаа. Эргэлзэж бодолгүйгээр хаалгыг нь татаж, босгоор нь давлаа. Номын дэлгүүр ороод элдэв янзийн баахан ном үзлээ. Эхлээд мэргэжлийнхээ номыг харав. Дараа нь хоббидоо хөтлөгдөөд олон улсын харилцааны ганц хоёр ном сонирхов. Цаашлаад түүх, тэгээд уран зохиолын номын тасаг руу чиглэв. Эрээн мяраан хавтастай ном шагайгаад байсан чинь ухаан бодолыг минь шал өөр зүйл эзэмдлээ. Өнөөх хар энергитэй муухай явдал ч түр зуурхан мартагдлаа. Мэргэлжлийн чиглэлээр гарсан нэг шинэ номыг сонголоо. Дараа нь Л.Өлзийтөгсийн "Нүдний шилэнд үлдсэн зургууд" номыг авлаа.
Шинэ жилийн өмнөхөн их дэлгүүрийн номын тасагт орохдоо "Нүдний шилэнд үлдсэн зургууд"-ыг авах гэж байснаа яагаад ч юм бэ болиж оронд нь АНУ ын төрийн нарийн бичгийн дарга Кондализа Райсын тухай "Конди" гэдэг номыг худалдаж авч байлаа...
Интерном дэлгүүрийн хоёр дугаар давхарт нь гарлаа. Нэг хэсэг засвартай байсан юм. Ашгүй засвар нь дууссан байна лээ. Гадаад хэлний сурах бичгийн дэргэдүүр шулуухан өнгөрч уран зохиолын номын тасаг руу зүглэв. Яруу найрагч О.Дашбалбар агсаны амьдрал уран бүтээлийн тухай шин ном гарсан байна лээ. Гэхдээ энэ номыг дараагийн удаа номын дэлгүүрийг дайлаар мордохдоо худалдан авахаар тоочиглосон. Тэгээд цааш нь алхлаа. Гадаадын уран зохиолын номын тасаг дээр өрсөн номноос Оскар УАЙЛЬД гэдэг нэр шууд л нүдэнд туслаа. Түүний бичсэн "ДОРИАН ГРЕЙН ХӨРӨГ" гэдэг роман монгол хэлээр орчуулагдсан байна. Эргэлзэх юмгүй сонголоо. Яагаад гэдэгийг нь дараа тайлбарлана аа.
Эцэс сүүлд нь би орос номын тасаг руу ёс юм шиг ордогийн. Санкт-Петербугийн "АЗБУКА КЛАССИКА" хэвлэлийн газраас гаргадаг цуврал романуудыг ашгүй Монголд оруулж ирээд зардаг болчижээ. Бөөн баяр. Хамгийн гол нь үнэ нь бараг л Москвагийн дэлгүүрт зардаг жижиглэнгийн үнээрээ байсан. Английн зохиолч Мюриэл Спаркийн "Девушки со скромными средствами" романыг сонголоо.
Энэ зохиолчын номыг огт уншиж байгаагүй юм. Номын нэр нь сонирхол татсан юм. Орос номын тасагт өөр юу байгааг нь сонижиж хэсэг зогсов. Оюутан байхаасаа эхлээд цуглуулдаг байсан "100 шилдэг" гэдэг цуврал боть номыг бас энд аваад ирж. Дараагийн удаа ирэхээрээ өөрийн болгоно доо гэж төлөвлөгөөндөө оруулчихлаа. Би өчигдөр номын дэлгүүрт ороод хичнээн ч удсан юм бүү мэд. Нэг мэдсэн чинь одоо хаах дөхөж байна шүү гэж надад санууллаа. Хэрвээ дэлгүүр хаах болоогүй байсан бол би ч тэндээс гарахгүй удах байсаан. Дэлгүүрээс гараад ууттай номоо гартаа бариад ирсэн замаараа буцаад гэлдэрлээ. Хотын төвийн гудамжаар алхаж байтал нэг эмэгтэй цурхиртал уйлаад миний өөдөөс алхаж байна. Түүнийг хараад би "энэ орчлон дээрээ надаас өөр зовж, шаналж, стресст орчихсон хүн байгаа л юм байна. Магадгүй энэ хүнд тулгарсан проблем минийхээс ч илүү аймшигтай юм билүү" гэж бодсон. Орой гэртээ ирэхэд миний сэтгэл санаа арай л дээр дээр болчихсон байлаа. Сүүлийн хоёр хоног би гэрийнхэнтэйгээ бараг яриагүй юм. Манай гэр бүлийнхэн надад тохиолдсон проблемийг ерөнхийд нь мэдсэн боловч би дэлгэрэнгүй яриагүй байсан юм. Ярихыг хүсээгүйдээ биш, харин надад дахиад энэ тухай эхнээс авахуулаад дуустал нь ярих хэцүү байсан хэрэг. Харин би өчигдөр ам нээж ярилаа. Тэгээд хамгийн их дурлаж авсан "ДОРИАН ГРЕЙН ХӨРӨГ" романыг амтархан уншлаа.
Шоконд ороод гарсаны дараах эхний өдөр нэг иймэрхүү.
PS: Амьдралд зөндөө л юм тохиолдож л таараа. Тэр болгонд сэтгэлээ чилээж , өөрийгөө хямраад байх юм бол... Одоо бол сэтгэл санаа дажгүй байна аа. (-;
1 сарын 9 - хар өдөр
1 сарын 10 - яах учираа олохгүй бухимдсан өдөр. Бямба гарагт тэгэс ингэс гээд гэр зуураа л өнжсөн.
1 сарын 11. үмхий өөдгүй юмнуудаас болж би хямраад байх нь утгагүй гэдэг шийдэлд хүрлээ. Хэн нэгэн үл бүтэх этгээдийн өмнөөс би уймараад яах вэ дээ. Төрийн төлөө оготно боож үхнэ гэдэг үлгэрийн баатар нь болж хэрхэвч болохгүй гэж өөртөө хэллээ. Хувцасны шүүгээний мухар эвхээд хийчихсэн, бараг өмсдөггүй жинсэн өмдийг гаргаж өмслөө. Ер нь бол би жинс бараг өмсдөггүй юм. За тэгээд хаяа л өмсдөг хувцасаа гаргаж өмслөө. Гэрээсээ гарлаа. Гадаа хүйтэн. Сэтгэл дотор минь түүнээс ч дутахааргүй жавартай байлаа. Яг үнэндээ надад одоо хаачих вэ? гэсэн бодол эргэлдэж байсан. За тэгээд ёстой үлгэрт гардаг шиг хандсан зүг рүүгээ алхлаа.
Нэг мэдсэн чинь би явсаар байгаад "Интерном" дэлгүүрийн гадаа ирсэн байлаа. Эргэлзэж бодолгүйгээр хаалгыг нь татаж, босгоор нь давлаа. Номын дэлгүүр ороод элдэв янзийн баахан ном үзлээ. Эхлээд мэргэжлийнхээ номыг харав. Дараа нь хоббидоо хөтлөгдөөд олон улсын харилцааны ганц хоёр ном сонирхов. Цаашлаад түүх, тэгээд уран зохиолын номын тасаг руу чиглэв. Эрээн мяраан хавтастай ном шагайгаад байсан чинь ухаан бодолыг минь шал өөр зүйл эзэмдлээ. Өнөөх хар энергитэй муухай явдал ч түр зуурхан мартагдлаа. Мэргэлжлийн чиглэлээр гарсан нэг шинэ номыг сонголоо. Дараа нь Л.Өлзийтөгсийн "Нүдний шилэнд үлдсэн зургууд" номыг авлаа.
Шинэ жилийн өмнөхөн их дэлгүүрийн номын тасагт орохдоо "Нүдний шилэнд үлдсэн зургууд"-ыг авах гэж байснаа яагаад ч юм бэ болиж оронд нь АНУ ын төрийн нарийн бичгийн дарга Кондализа Райсын тухай "Конди" гэдэг номыг худалдаж авч байлаа...
Интерном дэлгүүрийн хоёр дугаар давхарт нь гарлаа. Нэг хэсэг засвартай байсан юм. Ашгүй засвар нь дууссан байна лээ. Гадаад хэлний сурах бичгийн дэргэдүүр шулуухан өнгөрч уран зохиолын номын тасаг руу зүглэв. Яруу найрагч О.Дашбалбар агсаны амьдрал уран бүтээлийн тухай шин ном гарсан байна лээ. Гэхдээ энэ номыг дараагийн удаа номын дэлгүүрийг дайлаар мордохдоо худалдан авахаар тоочиглосон. Тэгээд цааш нь алхлаа. Гадаадын уран зохиолын номын тасаг дээр өрсөн номноос Оскар УАЙЛЬД гэдэг нэр шууд л нүдэнд туслаа. Түүний бичсэн "ДОРИАН ГРЕЙН ХӨРӨГ" гэдэг роман монгол хэлээр орчуулагдсан байна. Эргэлзэх юмгүй сонголоо. Яагаад гэдэгийг нь дараа тайлбарлана аа.
Эцэс сүүлд нь би орос номын тасаг руу ёс юм шиг ордогийн. Санкт-Петербугийн "АЗБУКА КЛАССИКА" хэвлэлийн газраас гаргадаг цуврал романуудыг ашгүй Монголд оруулж ирээд зардаг болчижээ. Бөөн баяр. Хамгийн гол нь үнэ нь бараг л Москвагийн дэлгүүрт зардаг жижиглэнгийн үнээрээ байсан. Английн зохиолч Мюриэл Спаркийн "Девушки со скромными средствами" романыг сонголоо.
Энэ зохиолчын номыг огт уншиж байгаагүй юм. Номын нэр нь сонирхол татсан юм. Орос номын тасагт өөр юу байгааг нь сонижиж хэсэг зогсов. Оюутан байхаасаа эхлээд цуглуулдаг байсан "100 шилдэг" гэдэг цуврал боть номыг бас энд аваад ирж. Дараагийн удаа ирэхээрээ өөрийн болгоно доо гэж төлөвлөгөөндөө оруулчихлаа. Би өчигдөр номын дэлгүүрт ороод хичнээн ч удсан юм бүү мэд. Нэг мэдсэн чинь одоо хаах дөхөж байна шүү гэж надад санууллаа. Хэрвээ дэлгүүр хаах болоогүй байсан бол би ч тэндээс гарахгүй удах байсаан. Дэлгүүрээс гараад ууттай номоо гартаа бариад ирсэн замаараа буцаад гэлдэрлээ. Хотын төвийн гудамжаар алхаж байтал нэг эмэгтэй цурхиртал уйлаад миний өөдөөс алхаж байна. Түүнийг хараад би "энэ орчлон дээрээ надаас өөр зовж, шаналж, стресст орчихсон хүн байгаа л юм байна. Магадгүй энэ хүнд тулгарсан проблем минийхээс ч илүү аймшигтай юм билүү" гэж бодсон. Орой гэртээ ирэхэд миний сэтгэл санаа арай л дээр дээр болчихсон байлаа. Сүүлийн хоёр хоног би гэрийнхэнтэйгээ бараг яриагүй юм. Манай гэр бүлийнхэн надад тохиолдсон проблемийг ерөнхийд нь мэдсэн боловч би дэлгэрэнгүй яриагүй байсан юм. Ярихыг хүсээгүйдээ биш, харин надад дахиад энэ тухай эхнээс авахуулаад дуустал нь ярих хэцүү байсан хэрэг. Харин би өчигдөр ам нээж ярилаа. Тэгээд хамгийн их дурлаж авсан "ДОРИАН ГРЕЙН ХӨРӨГ" романыг амтархан уншлаа.Шоконд ороод гарсаны дараах эхний өдөр нэг иймэрхүү.
PS: Амьдралд зөндөө л юм тохиолдож л таараа. Тэр болгонд сэтгэлээ чилээж , өөрийгөө хямраад байх юм бол... Одоо бол сэтгэл санаа дажгүй байна аа. (-;