24 цаг автобусаар

Долоо хоногийн хугацаатай үүргэвчтэй хийгээд ирлээ. Гол зорилго маань Хөвсгөлийн Хатгал хүрэх. Аль болох бага зардалаар олон газраар явах төлөвлөгөө зохиов. Хөвсгөл аймгийн төв Мөрөн хот руу Изнисийн хөөрхөн жижигхэн онгоцнууд, МИАТ-ын "БОИНГ" маань нисээд байгаа сурагтай л байсан. Изнисийн онгоц 1 нэг гучин минут орчим, харин МИАТ-ын онгоц 50 минутийн дотор л Мөрөнд хүрчихдэг гэж сураг сонсов. Харин би таван шарын наахна байдаг "Драгон" автовокзалаас Мөрөн хүрэх автобусанд суучихлаа. Зардал нь ч хямдхан юм. Оросын ПАЗ загварын дунд оворын нэлээн хуучирч, өвгөрсөн автобус намайг Мөрөн хот руу хүргэх унаа байх нь. Зураг 1. Замын маань хань болсон үүргэвч, mp3 тоглуулагч, видео камер маань.

УБ-Мөрөнгийн хооронд өдөр бүр хот хоорондын автобус явдаг хуваарьтай Хуваарийн дагуу УБ-аас 17 цаг хөдлөж маргааш өдрийнхөө өглөөний 10 цагт Мөрөн хүрнэ. Гэхдээ зарлалын самбар дээр бичсэн энэ хуваарийг ягштал мөрдөнө гэдэг нь эргэлзээтэй. 17 цагт 20 минут дутуу байхад би автобусандаа ороод суучихлаа. Зорчигчид ч ээлж ээлжээрээ уван цуван орж ирсээр. Би ч радараа ажиллуулж автобусанд орж ирж байгаа хүн бүрийг ажиж суулаа. Том хайрцаг, цүнх, битүү скочдсон гахайтай хэдэн хүн байлаа. Улаанбаатараас бараа татаж Хөвсгөлд зардаг хөдөөний бизнесмэн гэдэг нь тодорхой. Гэр бүлээрээ Хөвсгөлд амрахаар явж байгаа хэсэг хүмүүс тэдний араас орж байна. Хот ороод буцаж яваа нялх хүүхэд тэвэрсэн Хөвсгөл нутгийн хөрслөг бор царайтай дунд хэрийн насны эмэгтэй хамгийн арын суудалд үзэгдэв. Аль хэдийнэ 17 цаг болчихоод байхад автобус хөдлөх шинж алга аа. Жолооч нь хүмүүсийн ачаа тээшийг ингэж байрлуул, тэгэж тавь гэж командлаж байна. Энэ хооронд би автобуснаас гарч ойролцоох дэлгүүрээс замдаа уух жүүс, ам хөдөлгөх бохь авлаа. Эргээд автобусандаа суутал нэг япон, нэг хятад залуу, бас нэг шар толгойтой жуулчин нэмэгджээ. Хэмнэлт хийж аялаж байгаа орчин үеийн бадарчингууд байх нь. Тэгээд ч газраар явахад замд тааралдах газар орон, байгаль, хот сууринг үзээд зугаатай л даа. Онгоцоор нисэхэд ийм боломж гарахгүй юм чинь.
Автовокзалаас тасалбар аваагүй зорчигчид жолоочийн халаасанд шууд тасалбарын үнийг төлөөд явдаг юм байна. Гэхдээ ийм хүмүүс тохитой тухтай суудал эзлэж явна гэдэг асуудалтай. Оройн 18 цаг дөхүүлж байж автобус маань сая нэг юм хөдлөв. Манайхан ч цаг барихдаа угаасаа хойрго хүмүүс. Тэгээд ч алсын замд явахад цаг товлодоггүй гэж ярьдаг. 22-ийн товчооны наахна шатахуун түгээгүүрийн газар хэсэг саатаж, автобус маань түлшээ дүүргээд хотоос гарлаа. Хар зам дуусаж, бартаат замын энхэл донхолд сэгсчүүлж эхлэв. Видео камераа өвөр дээрээ тавиад өлгийтэй хүүхэд авч яваа юм шиг л бөөцийлж явлаа. Надтай зэрэгцээд 50 орчим насны нэг эмэгтэй сууж явсан юм. Шарилжны, эсвэл тоосонцорын харшилтай бололтой. Ам хамараа салфеткаар дарж сууна. Замын тоос шороонд их хэцүү байгаа бололтой. Нар шингэсэн хойно Төв аймгийн Лүн суманд ирлээ. Лүнгийн гуанзны өмнө автобус хэсэг саатав. Жолооч, зорчигчид гуанзанд орж хоол авч идэж байна. Би гуанз руу нь орсонгүй. Гэрээсээ авч гарсан савтай хоолоо автобусандаа сууж байгаад идлээ. Арын суудал сууж яваа хэсэг нөхдүүд ч бас гялгар уут, хоолны сав дуугаргаж байна.Түнэр харанхуйг зүсэн цааш автобус маань явлаа. Тэгэж байтал ширүүн бороо асгарч, тэнгэрт аянга цахилгаан нижигнээд сүртэй юм болдогийн байна. mp3 сонсоод өөрийгөө саатааруулж байснаа суугаа чигээрээ зүүрмэглэжээ. Замын донсолгоонд сэрж цагаа харвал шөнийн 3 цаг. Бороо намдчихаж. Хөдөлгөөнгүй удаан сууснаас болж хамаг бие чилээд хөшчихсөн байлаа... Хажууд суугаа эмэгтэй рүү хартал бас л суугаагаараа унтаж байна. Харин жолооч ах л ганцаараа тасархай цоглог явж байна. Ганцаараа дуу аялаад автобусаа жолоодоо л ... Шөнө зүүрмэглээд унтчихгүйн тулд ганцаараа дуу аялаж яваа юм болов уу гэж бодов.
Дараагийн өдрийн 10 цаг аль хэдийнэ өнгөрчихөөд байхад Мөрөн хотын бараа байдаггүй. Үд дундын хэрд автобус нэг газар ирж зогсов. Ашгүй Мөрөнд ирж дээ гэтэл андуурсан байлаа. Тосонцэнгэл гэнээ. Автобус бас л замын гуанз барааджээ. Хүмүүс автобуснаас гарч биеийнхээ чилээг гаргаж, тэрүүхэн тэндээ гимнастик хийж, эмэгтэйчүүд жорлон руу гүйлдэж, эрчүүд нь замаас зайдуухан очиж морио харцгаав. Замд явахад цаг товлодоггүй гэдэг гэдэг нээрээ үнэн бололтой. Ширүүн борооны дараа зам нэлэнхүйдээ шавар шалбааг халтиргаатай болсон тул автобус удаан явжээ. Хотоос гарсанаас хойш яг 24 цагийн дараа Мөрөн хотод ирлээ. Хотоос хамт явах ёстой байсан "багш" маань намайг Мөрөнд тосож авлаа. Ээжийнх нь бие чилээрхсэн тул надаас түрүүлээд явсан юм. Ээж нь бурхан болчихжээ. Ум мани бад ни хум. Харин ашгүй ээжтэйгээ амжиж уулзаж чадсан гэнэ. Гэрт нь очиж сайхан хооллож аваад нэг хүний машинд дайдагдаж Мөрөнгөөс 60 км зайтай Алаг-Эрдэнэ сумийг зорилоо.
(За дараа үргэлжлүүлж бичье дээ.)