Т-д төрсөн өдрийн мэнд хүргэе!!!

2016.06.09. 00:24 мин. Би өнөөдөр нэг хүнийг учиргүй их саналаа. 6-р сарын 8 бол түүний төрсөн өдөр нь байсан юм. Жинхэнэ фэйсбүүк хаяг руу нь ороод баяр хүргэх гэсэн боловч олдсонгүй. Янз бүрийн аргаар л хайлаа. Арай ямар нэгэн муу зүйл болоогүй байгаа даа гэж хүртэл бодоод сэтгэл дотор минь жаахан түгшив. Хамгийн сүүлд хэзээ түүнтэй уулзсанаа эргэж бодлоо. 10 гаруй хоногийн өмнө уулзахад ээжийнх нь зүрх нь өвдөөд байгаа тухай ярьж байсан юм. Би ч бас түүнд эмнэлэгт зүрхний цахилгаан бичлэг хийлгэсэн цаасыг үзүүлж байсан юм. Burger King -д хэсэг сууж хамтдаа Арслантай гүүрний орчимд ирлээ. Тэр гэртээ харихаар урагшаа эргэж, харин би Арслантай гүүрээр зүүн тийшээ алхаж явсан билээ....
2016.06.09: 00:24 мин. Ингээд эцэст нь би дугаараа нууцлаад түүн рүү утасдлаа. Ашгүй нойрмог дуутай миний "экс" харилцуураа авч байна. Төрсөн өдөр нь дуусаад 24 гаруй минут болсон ч гэсэн төрсөн өдрийн мэнд хүргэлээ. Жинхэнэ facebook хаягаа яасан бэ? гэж асуухад УСТГАЧИХСАН гэж хариулж байна. Түүний дуу хоолойг сонсох надад сайхан байлаа. Хамгийн гол нь тэр гэртээ унтаж байсанд нь миний сэтгэл ч амарлаа. Тэр одоо ч гэсэн миний дотор тодорхой орон зай эзэлсэн хэвээрээ л байгаа юм байна даа.

Д

Хэд хоногийн өмнө миний facebook руу танихгүй залуугаас найзын хүсэлт ирлээ. Нэрийг нь Д гэдэг. МУБИС-ийн оюутан. Ирээдүйд мэдээлэл зүйн багш болох залуу юм байна.Одоо 3-р дамжааны оюутан. Найзын хүсэлтийг нь авлаа гээд би facebook-р захиа бичлээ. Хариуд нь ooy, bayarlalaa гэсэн хариу ирж байна. Гэтэл хэд хоногийн дараа тэр надаас компьютерийн программын талаар юм асуулаа. Би мэдээллийн технологийн талаар сайн мэдэхгүй гэж хариу явууллаа. Ийнхүү бид хоёр чатладаг болов. Нэлээн хэдэн өдөр чатлав. Бие биенийхээ талаар ч жаахан мэддэг боллоо. Ингээд пүрэв гарагт уулзахаар болов. Гэтэл өнөөх маань пүрэв биш, лхагва гарагт уулзая гэж байна. Лхагва гарагт би бассейнаас тараад шууд уулзахаар боллоо. 19:00 цагт Арслантай гүүрний орчимд уулзах байсан ч тэрээр 20:00 уулзая гэв. Дараа нь өөр өдөр уулзах уу? гэтэл Д өнөөдөр заавал уулзая гэв. Ингээд би 19:00 цагаас 20:00 цаг хүртэл ажлынхаа өрөөнд хэсэг суув. 20:00 цагт тэрээр миний ажлаас холгүй газар машинтайгаа ирсэн байлаа. Ингээд тэр машинаа асааж гэрийнхээ зүг авч явлаа. Замдаа ойр зуурын зүйл ярилцав. Телевизийн дэнж, цаашлаад 70 давхарын оршуулгын газраас ч нэлээн хойшоо Зүүнсалаа орчимд гэр нь байдаг ажээ. 90-ээд оны эхээр Дархан хотоос Улаанбаатар хотод нүүж ирсэн хүмүүс. 3,4-р хороололд орон сууцны байшинтай ч түүнийгээ түрээслүүлээд өөрсдөө ийнхүү гэр хороололд 2 давхар хувийн байшинд амьдардаг юм байна. Гэртээ очих замдаа хүнсний дэлгүүр орж 8 лааз Сэнгүр шар айраг, бэлэн хэрчсэн гурил авлаа. Шар айраг, хэрчсэн гурилын мөнгийг нь би гаргав. Айлд зочилж байгаа хүн болохоор би мөнгийг нь даасан юм. Ингээд Д-ийн гэрт ирлээ. Д нүд ирмэх зуур цуйван сэгсэрлээ. Амттай сайхан л хоол хийдэг залуу юм. Хоолны дараа бид шар айраг ууцгаав. Шар айраг уух завсараа хэд хэдэн удаа гарч бие засаж, Д тамхилав. Шар айраг уух тусам дотор жаахан халав. Д ч бас халсан нь ойлгомжтой. Цаг орой болсон тул би гэр рүүгээ утасдаж өөр газар хонохоор боллоо гэдгээ хэллээ. Ингээд санаа зовох юмгүй Д-ийн гэрт хонож болно. Байшингийг хоёрдугаар давхарт Д-ийн унтлагийн өрөө байдаг аж. Ганцхан ортой учраас зэрэгцээд хэвтэв. Төдөлгүй өнөөх маань санамсаргүй байдлаар миний биенд шүргэв. Би түүнээс "Чи гей юм уу?" гэж асуулаа. Гэтэл тэр хариу хэлсэнгүй шууд л миний уруул дээр түрэмгий бас их сурамгай гэгч нь үнэсэв... Ойрд мэдрээгүй сонин мэдрэмж. Тэгээд бас царайлаг, өндөр сайхан залуутай өнгөрүүлсэн шөнө байлаа.

Итгэл

Хэд хоногийн өмнө надад нэг залуу яруу найрагч номоо бэлэглэв. Номон дээрээ гарын үсгээ зураад надад бэлэглэсэн нь  бүүр ч сайхан. Ном гэдэг эрхэм сайхан бэлэг. Бас ном бэлгэнд авах бүүр сайхан мэдрэмж төрдөг юм байна. Би яруу найраг, шүлэг байнга уншдаггүй л дээ. Гэхдээ сайхан үгтэй шүлэг уншихаар сэтгэл сайхан болдог. Залуу яруу найрагчийн шүлэгнээс нь уншлаа. Хамгийн таалагдсан нэг шүлгийг нь би блогтоо хуулж бичихээр шийдлээ. Эдийн засгийн ашиг хонжоо олох зорилго агуулаагүй. Харин шүлгийг нь хүссэн үедээ уншиж байхын тулд блогтоо шүлгийг нь хуулж орууллаа.

                          

                         ИТГЭЛ

Бодол минь хаана гээгдэж үлдчихээд

Бороотой өглөөг шүлэггүй цээж угтав

Манан дундаас намайг олж харсан учралуудыг

Маргаашийн зүг нисгэсээр нэгэн намрыг үдэв

Эргэж ирэхгүй зүүд мэт тэмтрэгдээд

Энэ бороо хэний маань сэтгэлийг угаачихав

Зуурдхан боловч охидын сайхнаас уйдаагүй

Залуу насны минь алдааг чи хэдэнтээ уучлав

Борооны урлан цонх чимсэн намрын

Бүүдгэр өглөөг яагаад шүлэггүй цээж угтав

Зовлонгоо зузаалж, дахин шинийг эхлэхээр

Зориуд чамаасаа хагацах тухай санаашрав

Уучлах, хайрлах хоёроор зүрх чинь дүүрэн байдаг ч

Угтаа бол тэнгэр олон өнгөтэйг чин мэднэ

Манангаар чимсэн ой модод шиг гоо үзэсгэлэнтэй

Маргааш учирна гэж би үргэлж итгэдэг.

                                                               Б.Алтанхуяг

Яагаад ч юм бэ? Энэ шүлэг миний амьдралыг өгүүлсэн юм шиг санагдаж, үг бүр нь үнэ цэнэтэй, сэтгэлд минь дотно санагдлаа. Монголын ард түмний оюун санааны охь нь болох сайхан бүтээл ихийг туурвих авъяастай залуу яруу найрагч гэж би найдаж байна.