Хятадын нутгаар хөндлөн гулд аялсан нь 4-р хэсэг

Хонгконгод ирсэн нь

Өглөө нь 7 цагт сэрээд Е бид хоёр зочид буудлаасаа гарав. Cheсk-out хийх гээд ресепшин дээр очтол хэн ч байсангүй. Өрөөний электрон түлхүүрээ ресепшиний ширээн дээр орхиод гарлаа. Улинъюань дүүргийн авто вокзалд очиж Жанжиажэ хот руу буцах автобусны тасалбар худалдаж авлаа. Эхний автобус өглөөний 8:20 цагт хөдөлдөг юм байна. Тасалбарын үнэ 1 хүний 12 юань. Нэг цаг гаруйн дараа Жанжиажэ хотод ирлээ.

Зургийн тайлбар: Жанжиажэ хотын авто вокзал

Жанжиажэ хотоос Чанша хотын чиглэлд явдаг автобусанд суув. Тасалбарын үнэ 1 хүний 110 юань. Жанжиажэ Чаншагийн хооронд 390 км зайтай. Автобус 5 цагийн хугацаанд энэ замыг туулна. Замдаа нэг удаа 10-15 минут орчим зогсоно. Энэ хооронд зорчигчид автобуснаас бууж нийтийн жорлонд орж бие засаж, зарим нь жижиг мухлагаас ундаа ус, ам хөдөлгөх хүнсний бүтээгдэхүүн худалдаж авах боломж гарна. 

Жанжиажэ хотоос 10:00 цаг хөдөлсөн автобус өдрийн 15:30 цагийн орчимд Чанша хотод ирэв. Чанша хотын авто вокзалаас гараад нисэх онгоцны буудалд нь очих ёстой. Гар утсандаа суулгасан MAPS.ME App ашиглаад Чанша хотын нисэх онгоцны буудал хүрэх чиглэлийг хайж олов. Авто вокзалаас 500 метрийн зайтай Airport shuttle bus гэсэн терминал байдаг аж. Нисэх буудал хүрэх автобус нь 1 хүний 10 юань.

Чаншагийн олон улсын Хуанхуа (Huanghua International Airport) нисэх онгоцны буудал саруулхан, үйлчилгээ сайтай аятайхан тохилог гэж би боддог юм. Чаншагийн онгоцны буудал дээр 2015, 2016 онд үйлчлүүлж байсан минь санаанд оров. Хонгконг уруу нисэх онгоцондоо бүртгүүлж, жижиг чемоданаа тээшний хэсэгт хүлээлгэж өгчихөөд хоол олж идэхээр боллоо. Аль ч газрын онгоцны буудлын дотор үйл ажиллагаа явуулж байгаа хоолны газруудын үнэ өндөр байдаг. Тогтсон үнэ ханштай байдгаар нь түргэн хоолны газраар л үйлчлүүлэх нь дээр гэж MNED би боддог юм. Ингээд нисэх буудлын хүлээлгийн танхимд байгаа KFC-г зорилоо. Сонголтоо хийгээд захиалах гэтэл худалдагчтай нь ойлголцох гэж аргаа барав. Англи хэлээр л хэлсэн юм. Худалдагч хятад охин англи хэлэн маруухан бололтой. Олон улсын нисэх онгоцны буудалд байрлаж байгаа KFC-ийн салбарын ажилтан англи хэл мэдэхгүй байна гэдэг гутамшиг юм даа. Е бид хоёр “энэ бас арай арай...” гэж хоорондоо хэлэлцэж санал нэгдэв. 

Чаншагийн нисэх онгоцны буудалд хилийн хяналт шалгалтаар орж алтан соёмбот улаан паспорт дээрээ Хятадын нутгаар гарлаа гэсний баталгаа болгож тамга даруулав.

Чаншагаас Хонгконг уруу Cathay dragon агаарын тээврийн компани онгоцоор ниссэн юм. Улаанбаатараас хөдлөхийн өмнө Чаналгаас Хонгконг уруу нисэх онгоцны тийзээ захиалаад худалдаад авчихсан байсан. Тийзний үнэ (1 хүний) 115 америк доллар. Хонгконг уруу нисэж байхад онгоцны үйлчлэгч Хонгконг уруу орох хуудсыг гадаадын иргэдэд тарааж байлаа.

Чанша хотоос 19:20 цагт хөөрсөн онгоц 21:10 гэхэд Хонгконгийн олон улсын нисэх онгоцны буудалд газардав. Хонгконгийн олон улсын нисэх буудлыг Chek Lap Kok Airport (赤鱲角機場) гэж нэрлэдэг юм билээ. Хонгконгийн хил дээр очоод бөглөсөн орох/гарах хуудас, паспортоо өгөв. Хилийн шалган нэвтрүүлэх албаны ажилтан “Хаанаас ирсэн? Ямар зорилгоор яваа вэ? Аль зочид буудалд буух уу? Буцах онгоцны тасалбар байгаа юу?” гэх мэтээр баахан асууж шалгаав. Хонгконгод манай Монголын урт гартнууд түвэг удаж, гэмт хэрэг хийж байгаа гэсэн мэдээлэл яг энэ үед байсан юм. Хонгконгод байрлах зочид буудал, буцах онгоцны тийзээ үзүүлж, хилийн шалган нэвтрүүлэх албаны ажилтны асуултад өөртөө итгэлтэй хариулж зогслоо. Миний гадаад паспортын хуудас бүрийг эргүүлж удаан үзэж байна. Өмнө нь очиж байсан хэд хэдэн улсын визийг нэг бүрчлэн үзэв. Хонгконг уруу ороход паспорт дээр ямар нэгэн тамга тэмдэг дардаггүй юм билээ. Харин хил нэвтрэх хуудасны орох гэсэн хэсгийг нь хилийн шалган нэвтрүүлэх албаны ажилтан авч үлдэнэ. Харин бөглөсөн хуудасны гарах хэсгийг хаяж гээлгүй хямгадах ёстой. Хонгконгыг орхин явахдаа хил дээр нь хураалгана.

Хонгконгийн нисэх онгоцны буудлаас хотын төв уруу нь явах хэд хэдэн арга бий. Гэхдээ хамгийн хурдан, тухтай нь Airport express галт тэрэг. Тасалбарын үнэ 102 HK$ (13 US$) Airport express галт тэргээр 4 өртөө яваад метронд шилжин суув. Ингээд Tsim Sha Tsui дүүрэгт байрладаг захиалсан байрлах газартаа очив. Зочид буудал гэхээсээ илүү дэн буудал гэж нэрлэвэл илүү тохиромжтой байх. Тэр дэн буудалд хоёр хүн 2 шөнө хоноход 49 US $. Энэ нь 380 HK $ гэсэн үг. Хямд учраас үнэдээ таарсан тааруухан газар байлаа. Өрөө нь ердөө 4 м/кв. Хоёр хүний нэг ширхэг ор, цаана нь жорлон, шүршүүр. Жижигхэн салхивч нь нар үзэхгүй бөгөөд зэргэлдээ байшингийн ханатай бараг тулжээ. Насаараа амьдрах гэж байгаа биш. Иймэрхүү газар ганц хоёр шөнө унтаж болно шд. 

Дэн буудлынхаа өрөөнд ороод шүршүүрт оров. Эргэж гараад ойролцоох жижиг дэлгүүрээс цэвэр ус, бага сага идэх зүйл худалдаж авлаа.

Хонгконг түмэн хүний хөлийн газар гэдэг нь илт юмаа. Тэнгэрт тулах шахсан өндөр гонзгой байшингууд замын хоёр талаар эгнэнэ. Машин зам дагуух явган хүн алхах цардмал нь ч бас нарийн. Гурван хүн зэрэгцээд явах хэмжээтэй юм. Машин зам дагуух байшингийн нэг хоёрдугаар давхар нь дэлгүүр, хоршоо, хоолны газрууд битүү.

7-р сарын 11. Хонгконгийн өглөө. Өглөө 8 цаг. Е бид хоёр дэн буудлаасаа гарч Хонгконгийн диснейлэнд уруу явлаа. Диснейлэнд руу метронд сууж хүрнэ. Диснейлэнд хүрэх метроны галт тэргийг тохижуулахдаа Микки маузын дүрийг ашиглажээ. 

Хонгконгийн диснейлэндийн тасалбарын үнэ 12-64 насны хүн :639 HK$, 3-11 насны хүүхэд 475 HK$, 65-аас дээш насны хүн 100 HK$

Диснейлэнд нь дотороо хэд хэдэн хотхон байдлаар зохион байгуулагдсан бөгөөд тоглоомууд нь ч гэсэн сэдэвчилсэн байдалтай.

Хиймэл цөөрөм байгуулж гол нь байгаа арал дээр "Тарзаны байшин" гэсэн үзмэр хийжээ. 

Дисней кино студийн бүтээсэн хүүхэлдэйн киноны баатруудын баримал хаа сайгүй.

Диснейлэнд дотор төрөл бүрийн аттракцион тоглоомууд байхаас гадна  хэд хэдэн зуны задгай театр бий. Энд хуваарийн дагуу жүжигчилсэн тоглолт болно. Тайзан дээр жүжиглэж байгаа гурван жүжигчиний харилцан яриа нь их хачин санагдав. Эрэгтэй жүжигчин хятад хэлний мандарин аялгаар ярьж байхад голын эмэгтэй жүжигчин англи хэлээр, харин гурав дахь жүжигчин эмэгтэй хятад хэлний кантон аялгаар ярьж байлаа. Хонгконгийн оршин суугчид бүгдээрээ хятад болон англи хэлэн хос хэлтэй. 

Диснейлэндэд тоглож хүүхэд насны мөрөөдлөө биелүүллээ. Диснейлэндийн хашаан дотор үйлчилгээ үзүүлж байгаа хоолны газруудын үнэ өндөр юм билээ. 1.5 хэмжээтэй цэвэр ус 59 HK$ байх жишээтэй. (HK$ -ын ханш 342 төгрөг гээд бодвол 1.5 хэмжээтэй цэвэр ус монгол төгрөгөөр 20.178 төгрөг) 1 порц хоол 180 HK$. Харин 180 HK$-р ийм шөлтэй хоол худалдаж авсан чинь 0,5 хэмжээтэй цэвэр ус үнэгүй дагалдуулав. Усны оронд цай эсвэл ундаа авна гэвэл үнийг нь тусдаа төлөх ёстой юм байна.

Диснейлэнд өглөө 10:00 цагт нээгдэж орой 21:00 цагт хаадаг аж. Өдөр бүр 20:00 цагаас Диснейлэндэд үлгэрийн баатруудын парад зохион байгуулж ёслолын буудлага хийдэг юм билээ.

7 сарын 12. Өглөө сэрээд чемоданаа чирээд тохижилт муутай умгар дэн буудлыг орхин явлаа. Tsim Sha Tsui дүүрэгт байдаг “Avenue of Stars” орлоо. Алдарт жүжигчин Брюс Ли-гийн хөшөөнөөс эхлээд үзэж харах зүйл энд олон. 

Орой 20:00 цагт энд хүмүүс цуглаж лазер гэрлийн шоуг үздэг юм билээ. Бас “Avenue of Stars” -аас холгүй “Сансрын музей” бий. Tsim Sha Tsui дүүргээр явган аялал хийж байгаад их үдийн үед Хонгконгийн Tsing Yi дүүрэгт байдаг захиалсан хоёр дахь зочид буудал уруугаа явлаа. Rambler Garden гэдэг энэ зочид буудал гурван одтой. 25 давхар аж. Ramber Garden зочид буудал тохь тухын хувьд Tsim Sha Tsui дүүрэгт буусан байрладаг дэн буудалтай харьцуулах ч юм биш. 

Rambler Garden зочид буудалд 2 ортой өрөөнд 2 хүн 2 шөнө хоноход 832 HK$ төлөв. Энэ зочид буудлын сул тал нь нэгдүгээрт тэнгисийн эрэг дагуу байдаг чингэлэг буулгах боомттой ойрхон, хоёрдугаарт худалдаа үйлчилгээний газруудаас хол. Гэхдээ зочид буудлаас метроны буудал хүртэл үнэгүй Shuttle bus тодорхой цагийн хуваарийн дагуу үйлчилдэг. 

Rambler Garden зочид буудалд буусан хойноо Е бид хоёр тус тусдаа явахаар боллоо. Энэ нь хэн хэндээ амар гэж үзэв. Би зочид буудлын shuttle bus-д суугаад эргэж хотын төв орлоо. Дэлгүүр хэсэж, хооллож, үзэж харъя гэсэн газруудаараа чөлөөтэй явав. Ганцаараа явж байхдаа авч идсэн оройн хоол нэг иймэрхүү. Сайхан амттай байсан.

Хонгконгийн өөртөө үйлчлэх дэлгүүрт хүнсний бүтээгдэхүүн ямар үнэ ханштай байдаг юм бол гэж сонирхсон юм. Зурагнаас үнийг хараад, өөрсдөө дүгнэлт хийнэ биз.

2 ширхэг ундаа худалдан авах юм бол 10.3 HK$ . Ер нь хоёрыг авах юм бол арай хямд гэсэн утгатай зүйл нэлээн байна лээ.

Сүүлийн үед Хонгконгийн оршин суугчид эсэргүүцлийн жагсаал зохион байгуулж байгаа шүү дээ. Намайг Хонгконгод явж байхад эсэргүүцлийн жагсаал ид хүчээ авч байсан үе. Хотын төвд олон хүн явдаг гүүрэн дээр ийм ухуулах хуудас наасан байна лээ. 

Нэлээн орой болсон хойно Хонгконгийн  Cause Bay дүүрэгт байдаг нэг саунд орсон юм. Токиод орж байсан саунтай харьцуулахад талбай, орон зайн хувьд Хонгконгийнх жижиг байлаа. Мэдээж Япончуудыг яаж гүйцэх вэ дээ. Гэхдээ нүд хужирлах юм байсан л даа.

7 дугаар сарын 13. Е-тэй хамт Хонгконгийн шинжлэх ухааны музей рүү явлаа. Эцэг эхчүүд бага насны хүүхдүүдээ дагуулаад энэ музейд очдог юм билээ. Сургуулийн бага, дунд ангийн сурагчдад таних мэдэхүйн ач холбогдолтой юм билээ. Монголд нэг иймэрхүү музей байгуулагдах юм бол хэрэгтэй л юм даа гэсэн бодол төрсөн. Физикийн хуулиуд, техник технологийн тухай мэдлэг өгч чадах баялаг үзмэртэй байсан. 

Шинжлэх ухааны музейн хажууд Хонгконгийн түүхийн музей бас бий. 

Энэ өдөр идсэн  үдийн зоог зураг

Меню нь. Хоолны үнэ нь ер нь боломжийн. 

Музей үзсэний дараа дэлхийн дээд амжилтыг бүртгэдэг Геннесийн номод бичигдсэн дэлхийн хамгийн урт урсгал шатаар явж үзлээ. Энэ урсгал шат нь урт тууш үргэлжилээгүй. Хэд хэдэн тусдаа урсгал шатнаас бүрддэг юм билээ. Урсгал шат нь ажиллаагүй үе хажууд нь байгаа цардмал шатаар алхаж бас болно. 

Үдээс хойш нь Хонгконгийн амьтны хүрээлэн рүү явлаа. Амьтны хүрээлэн, ботаникийн цэцэрлэгт хүрээлэн нь үнэ төлбөргүй. Гэхдээ олон амьтангүй юм билээ. Хэдэн төрлийн сармагчин, мэрэгч амьтад, шувууд. Үнэгүй юм чинь мэдээж яаж арслан, бар, заан, анааш байхав. 

Амьтны хүрээлэн, ботаникийн цэцэрлэг нь сайхан намуухан орчин. 

Амьтны хүрээлэнгээс гараад уруудаж алхсаар байгаад Коулун дүүрэгт ирлээ. Энэ бол өнөөх Tsim Sha Tsui дүүргийн эсрэг тал нь байв. Алсыг харагчид суухад 20 HK$.

Ихэнх алсын харагчид суухад бүтэн 1 тойроод л буудаг. Гэтэл Хонгконгод бол 3 тойрогийн дараа буусан даа.

Алсыг харагч дээрээс Хонгконг хотыг тольдон харчихаад дараа нь гатлага усан онгоцонд сууж Tsim Sha Tsui дүүрэгт хүрлээ. Гатлага усан онгоцоор зорчих тасалбарын үнэ 2.2 HK$

Нар жаргасан хойно Хонгконг дахь Temple street рүү явлаа.  Энд гудамжны хоол амтлах гэсэн жуулчид, найз нөхдөөрөө яваа нутгийн хүмүүс зөндөө. 

Орой болсон хойно Rambler Garden зочид буудалдаа эргэж ирлээ.  Хонгконгод байх сүүлийн шөнө. 

Ингээд маргааш нь ургахын улаан нарнаар зочид буудлаасаа гарч нисэх онгоцны буудал руу явлаа. Ингээд EZNIS компанийн онгоцоор Улаанбаатартаа ирснээр аялал дууслаа.

Хятадын нутгаар хөндлөн гулд аялсан нь 3-р хэсэг

Жанжиажэ хотын Улинъюань (Wuliugiuan) дүүрэгт

Жанжиажэ том хотын гал тэрэгний буудлын барилгаас дөнгөж гармагц ширүүн бороо асгарлаа. Бороо намдахыг хүлээхээр галт тэрэгний буудлын барилга уруу эргэж оров. Жижиг хотын галт тэрэгний буудал учраас харуул хамгаалалт нь арай гайгүй. Чемоданаа чирээд галт тэрэгний буудал руу эргээд ороход рентген төхөөрөмжөөр тээшээ шалгуул гэж шаардсангүй. Бороо намдахаар нь галт тэрэгний буудлын барилгаар гарч авто вокзал уруу нь алхав. Авто вокзал нь галт тэрэгний буудлаасаа ердөө 100 метр зайтай аж. Жанжиажэ том хот биш. Оршин суугчдын тоо нь ойролцоогоор 1.496.000.

Жанжиажэ хот Улинъюань (武陵源区), Юндин (永定区) гэсэн хоёр дүүрэгтэй. Мөн Санчи (桑植县), Цыли (慈利县) гэсэн хоёр гацаатай.

Өнөө бидний очиж үзэх гээд байгаа Шилэн гүүр, “Аватар” киноны найруулагч Жеймс Кэмерон (James Cameron) алдарт “Аватар” киноны зураг авах сэдэл өгсөн үзэсгэлэнт уул Жанжиажэ хотын Улинъюань дүүрэгт бий. Жанжиажэ хотын галт тэрэгний буудлын яг хажууд нь байдаг авто вокзалаас 13 юань төлж автобусанд суугаад 1 цаг гаруй явж Wuliugiuan дүүрэгт очлоо. Гар утасны цагаа харлаа. 20:30 болж байна. Жанжиажэ хотод орж байсан бороо дагаад ирсэн бололтой. Улинъюань дүүрэгт ч бас бороо шивэрнэ. Жанжиажэ хотоос ирсэн автобус Улинъюань (Wuliugiuan) дүүргийн авто вокзал дээр зогслоо. Авто вокзалын хажууханд нэг иймэрхүү дэлгүүр хоршоо олон.

Е бид хоёр Монголоос явахын өмнө Booking.com сайтаар дамжуулан Жанжиажэ хотын Улинъюань дүүрэгт ирээд зочид буудал захиалсан юм. Гэвч захиалсан зочид буудалдаа очсонгүй. Яагаад гэвэл захиалсан зочид буудалдаа очихын тулд Улинъюань дүүргээс дахиад автобусанд суугаад нэг цаг гаруй явах болж таарав. Таксидна гэвэл 100 юань болно гэнэ. Түүнээс зочид буудлын үнэ хөлсийг нь олон улсын картаар биш, очсон хойноо бэлнээр нь төлөхөөр байв. Иймээс ямар ч эрсдэлгүй. Ингээд Е бид хоёр ярилцаж байгаад захиалсан буудлаа зүгээр л мартаад, өөр зочид буудал хайхаар боллоо. Хэд хэдэн жижиг зочид буудлаар шагайлаа. 

Эцэст нь өрөө нь сэтгэл нийцсэн саруул өрөөтэй, хоёр ортой, бас үнэ нь хямд зочид буудал оллоо. 2 шөнө хоноход 2 хүний 240 юань. Е бид хоёр Улинъюань дүүргийн авто вокзалаас холгүй зочид буудлыг сонгов. Зочид буудалд орж шүршүүрт орж замынхаа тоос шорооноос салав. Дараа нь оройны хоол идэхээр гарлаа.

Е бид хоёрын оройн хоол ийм байлаа. Нэгдүгээр хоол пүнтүүзтэй шөл, хоёрдугаар хоол мөөгтэй өндөгтэй хуурга. Үнэ нь 98 юань. 

Өмнөх шөнө нь галт тэргээр нойргүй явсан учраас их ядарчээ. Сайхан унтаж амраад маргааш өглөө нь сэрээд Шилэн гүүр явах болов. Улинъюань дүүргийн авто вокзалаас 11 юань төлж Шилэн гүүр рүү явлаа. 

(Энэ бол Жанжиажэ хотын Улинъюань дүүргийн авто вокзал (bus terminal)-ын барилга нь шүү. )

Англиар бол Glass bridge and Grand  Canyon гэсэн байна лээ. Шилэн гүүр болон Гранд Каньон руу орох тасалбар 1 хүний 219 юань. Тасалбар аваад орлоо. Гэтэл Шилэн гүүр рүү мэргэжлийн болон хагас мэргэжлийн зургийн аппарат, камертай оруулахгүй гэнэ. Зөвхөн гар утастайгаа л орох юм гэнэ дээ. Үүрч яваа зургийн аппаратаа хэнд, хаана үлдээх үү? гээд асуулаа. Тусгай локер бий. 1 хоног нь 5 юань гэлээ. Локерт нь очвол бэлэн мөнгөөр үйлчилдэггүй автомат аж.  Хятадууд бол гар утсаа ашиглаад QR кодыг нь уншуулаад төлбөр тооцоогоо түвэггүй хийчихнэ. Шилэн гүүр уруу ороход шалгадаг хятад бүсгүй уруу очоод учир байдлаа хэллээ. Тэгсэн,  өнөө хятад бүсгүй: "Та хоёр надад бэлэн мөнгөө өгчих. Би гар утсаараа QR кодыг нь уншуулаад өгье. Та хоёр зугаалж дуусаад буцаад эндээ ирээд намайг олж уулзаарай. Би 17:00 цаг хүртэл ажиллана" гэлээ. За ингээд хятад бүсгүйн тусламжтайгаар локерт нь зургийн аппаратаа үлдээгээд Шилэн гүүр рүү орлоо доо. Шилэн гүүрний тухай сэтгэгдэл: миний сэтгэл учиргүй догдолж, гайхаж биширсэн мэдрэмж төрөөгүй ээ. 

Шилэн гүүрийн макет

Шилэн гүүрэн дээр хүн ихтэй. Шилэн гүүр рүү гарахын тулд гуталныхаа гадуур хар өнгийн улавч өмсдөг юм билээ. Улавчийг нь үнэгүй тараана. Үнэгүй ч гэж дээ... Билетийн үнэд нь шингээсэн л байж таараа. Гүүрний цаана гараад улавчийг нь тайлж хураалгана.

Хоёр уулын оройг холбосон байдаг л нэг дүүжин гүүр. Гүүрний зарим хэсэгт нь шилэн цонх гаргасан. Өөр гойд юмгүй. Харин гүүрээр гатлаад  өндөр хадан уулаас шатаар доошлон Гранд Каньон дундуур явахад л сайхан байлаа. 

Гранд Каньонд байсан өөр нэг аттракцион бол канатын замаар доошоо буух байлаа. Бөөн кайф..... Үнэ нь 30 юань. Харамсалтай нь зурагаа авч чадаагүй.

Гранд Каньоны мухарт нь хүрээд үнэ төлбөргүй гатлага завинд бууж буцна. Үнэгүй ч гэж... Бас л билетийн үнэд нь шингээсэн л байж таараа. Завинаас буугаад Гранд Каньоноос гарлаа. Гэтэл анх шилэн гүүрээр орсон газраа биш, шал ондоо гарцаар гараад ирж. Ингээд буцаад Шилэн гүүр уруу гарсан газар уруугаа алхах боллоо. Намайг бодвол хамт яваа Е маань газрын чиг баримжаа олохдоо арай дээр юмаа. Шилэн гүүр уруу орчих зам энэ байна гээд яг зөв тодорхойлж байна. Машин зам дагаад ойролцоогоор 10 мин алхав. Хажуугаар автобус сүнгээд л өнгөрнө. Алхаад очно гэдэг бүтэхгүй нь ээ гэж би бодлоо. Ингээд азаа үзэхээр шийдлээ.

-Хоёулаа хэдий удаан алхах вэ дээ. Ерөөсөө одоо доороос дээшээ өгсөж байгаа машинд гар өргөөд үзье. Авто стоп хийнэ ээ гэж би Е-д хэллээ. Е эргэлзсэн байдалтай:

-Бид хоёрыг хараад жолооч нь авах уу?

-Би царайлаг юм чинь намайг хараад зогсож л таараа гэж би тоглоом наргиа болгож хэллээ.

Ингээд нээх удаагүй байтал уул өөд өгсөөд дороос нэг хар жип гараад ирлээ шүү. Би ч хоёр гараараа даллалаа. Жолооч нь зогслоо. Нэг туранхай хятад залуу байна. Царайг нь харвал нас нь 25-аас хэтрэхгүй байх. “Шилэн гүүр орох гэсэн юм. Тэнд бид локерт нь зургийн аппаратаа үлдээчихсэн. Эргүүлээд авах хэрэгтэй байна. Зам дөхөж болох уу?” гэж асуулаа. Жолооч залуу зөвшөөрч байна. Машинаар 15 минут орчим яваад жолооч “Шилэн гүүрийн орох хаалга дээр ирлээ” гэж хэллээ. Би “Хэдэн юань төлөх вэ?” гэж асуув. Жолооч “Мөнгө өгөөд хэрэггүй ээ” гэж байна. Баярлалаа гэж хэлээд л Е бид хоёр буулаа. Ингээд Шилэн гүүрний билет шалгагч хятад бүсгүй дээр очоод “Бид ирлээ” гэж хэлэв. Хятад бүсгүй Е бид хоёрыг дагуулан локер уруу очоод гар утсаараа QR кодыг дахин уншуултал локер автоматаар нээгдэж, дотроос нь цүнхтэй зургийн аппаратаа авлаа. Би Е-д хандан “За одоо хаашаа явах хүсэлтэй байна? Cable car, хадан хавцал дагуу байгуулсан Байлун гэдэг лифт, Жанжиажэ үндэсний цэцэрлэгт хүрээлэн, Тяньзи уул, Баофэн нуур гээд газрууд байгаа. Алийг нь очиж үзэх үү? Е маань “Хоёулаа Улинъюань дүүрэг рүү буцъя. Би өлсчихлөө. Бас тэндэхийн хувцас зардаг дэлгүүрээр нь орж үзье гэлээ. Би зөвшөөрлөө. Учир нь би 2015, 2016 онд Хятадаар аялахдаа Cable car, хадан хавцал дагуу байгуулсан Байлун гэдэг лифт, Жанжиажэ үндэсний цэцэрлэгт хүрээлэн, Тяньзи уул, Баофэн нуур гээд бүгдэд нь очоод үзчихсэн байсан. Би Шилэн гүүрийг нь л үзээгүй байсан юм. Ингээд автобусанд суугаад Улинъюань дүүрэгт буцаж ирлээ. Үдээс хойш 14:30 цаг. 

Улинъюань дүүрэгт ирээд хоол идэж гэдэсээ дүүргээд дараа нь хэд хэдэн дэлгүүр хоршоогоор нь орлоо. 

Улинъюань дүүрэгт идсэн өдрийн хоол. Үнэ нь 15 юань. 

 
Өдрийн хоолнй дараах десерт. Зайрмаг 6 юань

Хоол идээд, хэдэн дэлгүүр хэссээр Улинъюань дүүргийг бараг тойрчихлоо. Ингээд зочид буудалдаа ирж хэсэг амрав. Орой харуй бүрий болмогц буудлаасаа гарлаа. Худалдааны гудамжаар нь дахин эргэлдэв. Ингэж яваад давсагаа суллах физиологийн шаардлага гардаг юм байгаа биз дээ.  YOUTH HOSTEL  гэсэн хаягтай дэн буудал руу яваад орж бие засав. Гэтэл дэн буудлын үүдний хэсэгт нь хэдэн хятад бүсгүйчүүд караоке дуулж байна. Сонссон чинь хятад охин япон дуу дуулж байлаа. Наад талд нь бас хэдэн хятад залуу бильярд тоглож байна. Бильярдын ширээ хармагц Е-ийн нүд сэргээд ирэв.  YOUTH HOSTEL гээд дэн буудал их аятайхан тохижилттой юм билээ. Чөлөөт номын сан,  шатар даам,  караоке, бильярд нь үнэгүй юм байна. Е хятад залуучуудтай бильярд тоглов. Энэ зуур би үнэгүй караокед нь ганц нэг японоор дууллаа. Тэр үдшийг бол зугаатай л өнгөрөөсөн. Ингээд оройны 23:30 гээд Е бид хоёр өөрсдийнхөө буудалд эргэж ирлээ. Хятадын төв хэсэгт байдаг Жанжиажэ хотын 

 Улинъюань дүүрэгт би ийнхүү 3 дахь удаагаа ирэх хувьтай байжээ гэж бодсоор унтлаа.

Үргэлжлэл бий.

Хятадын нутгаар хөндлөн гулд явсан нь 2-р хэсэг

Хятадын орон нутгийн галт тэрэг

Е бид хоёр Бээжингээс Жанжиажиэ хот уруу явах галт тэрэгний тасалбар худалдаж аваад чемоданаа чирсээр метронд сууж Бээжингийн баруун вокзалаас нь Төв вокзал уруу нь явлаа. Бээжин хотын төв вокзал дээр ирсний дараа ойролцоох Mc Donalds орж хооллов. Гар утсандаа хятад сим карт аваад хийчихвэл data ашиглаад хаана ч явсан интернетэд холбогдоод байна гэж Е бид хоёр ярилцав. Mc Donalds-оос гараад гар утасны оператор компанийн салбар, үйлчилгээний цэг хайлаа. Галт тэрэгний буудлын өмнөх талбайд яваа хятадуудаас асуулаа. Гар утасны сим карт худалддаг газар автомашины зам хөндлөн гарвал нэг бий л гэнэ. Гэхдээ нэлээн зайтай гэнэ шүү. Монголоос гарахын өмнө гар утсандаа MAPS.ME гэдэг App суулгасан юм. Интернэтэд холбогдсон үедээ ямар нэгэн хот суурин газрын зургийг download хийж авна. Дараа нь интернетийн сүлжээнд холбогдоогүй байсан ч MAPS.ME -аас очих газраа хайж, хэрхэн хүрэх чиглэлийг нь хараад авна. Ер нь аяллын турш энэ APP тун их тус болсон доо. China Mobile гээд миний ганц мэддэг гар утасны оператор компани бий. MAPS.ME -аас China Mobile хайлаа. Газрын зураг дээр гарч ирдэггүй ээ.

Дүгнэлт: Гар утасны App-д 100 хувь итгэж найдаж бас болохгүй.

Ингэж байтал дугуй түрээслэн авч байгаа нэг өндөр нуруулаг, царайлаг хятад залууг олж харлаа. UB BIKE гээд дугуйн түрээсийн үйлчилгээ манай Улаанбаатарт байдаг даа. Яг үүнтэй ижил үйлчилгээ Бээжин гэлтгүй хятадын томоохон хотуудад нэвтэрсэн юм билээ. Дугуйн дээр байгаа QR кодыг гар утсандаа уншуулаад л төлбөр тооцоог нь хийгээд дугуй түрээслэн авна. Үйлчилгээний зарчим нь UB BIKE-тай адилхан биз.

Дугуй түрээслэн авч байгаа хятад залуугаас: “Ойр хавьд гар утасны сим карт зардаг газар байна уу? Гар утсандаа хятад дугаар худалдаж авмаар байна” гэж хэлэв. Өнөө царайлаг хархүү: “Намайг дагаад яв. Би замчлаад өгье” гэж байна. Бид гурав галт тэрэгний буудлаас холдоод нэлээн алхав. Өнөөх хятад залуу Е бид хоёроос болоод дугуйндаа мордсонгүй. Дугуйгаа хөтлөөд алхав. Гал тэрэгний буудлаас цааш алхаад авто замын 2-3 уулзвар өнгөрөв. “Gloria” гэдэг худалдааны төв харагдав. Өнөө хятад залуу “Та хоёр энэ худалдааны төв уруу ор. Дотор нь гар утасны оператор компанийн хэрэглэгчдэд үйлчлэх цэг бий” гэж хэлээд дугуйндаа мордоод салхи татуулан цааш явлаа. Е бид хоёр ч түүнд баярлаж талархсанаа хэлээд худалдааны төв уруу орлоо. Гар утасны оператор компанийн хэрэглэгчдэд үйлчлэх төвийг нь олоод очлоо. Гэтэл хаалга нь цоожтой. Яг хажууханд нь гар утасны кейс, чихэвч, шилэн наалт мэтийн зүйл зардаг лангуу байна. Сим карт авах гэсэн юм гэтэл зэргэлдээх лангууны худалдагч нь “Наад газар чинь өнөөдөр ням гараг учраас ажиллахгүй. Та даваа гарагт ирээрэй” гэлээ. За ингээд Бээжингээс хятадын гар утасны сим карт авах хөг нь өнгөрлөө.

Е бид хоёр худалдааны төвөөр нь жаахан сэлгүүцэж, хувцас хунар зарж байгаа дэлгүүрийн барааг сонжиж цагийг барав. Худалдааны төвийн FOOD COURT-оос нь тахианы шарсан мах авч ходоодоо баярлуулав. Энэ зуураас бас худалдааны төв дотор гар утсаа цэнэглээд амжсан. Ингээд өдрийн 14:00 цагийн үед худалдааны төвөөс гараад буцаад галт тэрэгний буудал чемоданаа чирээд л алхав. Худалдааны төвөөс галт тэрэгний буудал уруу буцахдаа арай өөр замаар алхсан. Бээжингийн галт тэрэгний төв буудлын ойролцоо түүхийн дурсгалт цогцолбор байдаг гэдгийг ингэж алхаж явахдаа мэдэж авсан. Хятадын Мин улсын үеийн байшин барилгыг тэр чигээр нь хадгалаад үлдээсэн хана хэрэмтэй газрын хажуугаар алхаж өнгөрсөн. Завтай байсан бол ороод үзмээр л байлаа.

Галт тэрэгний буудал дээр 14:30 гэхэд эргэж ирэв. 24 цаг галт тэргэнд явах учраас замдаа идэх хүнс, цэвэр ус, ундаа г.м зүйлийг галт тэрэгний буудлын эсрэг талд байдаг дэлгүүрээс худалдаж авлаа. Ингээд галт тэрэгний буудлын барилга уруу орох урт дараалалд зогсов. Галт тэрэгний буудлын барилга уруу орохын өмнө тэнгэр бүрхэж аадар бороо асгардаг байгаа. За ингээд Бээжингийн бороонд шалба норов. Галт тэрэгний буудлын барилга уруу орохын тулд хятадын иргэд иргэний үнэмлэх, тасалбараа шалгагчид үзүүлнэ. Харин гадаадынхан өөр тусгай хаалгаар нэвтэрч орох бөгөөд паспорт, галт тэрэгний тасалбараа ялгаагүй үзүүлнэ. Үүний дараа рентген төхөөрөмжөөр гар тээш, чемоданаа шалгуулна. Рентген төхөөрөмжөөс чемодан урсаад гараад ирмэгц нь аваад цааш явах гэтэл ажилтан нь Е бид хоёрыг саатуулж ямар нэг зүйл хятадаар шулганав. Бид хятад хүмүүс биш гэж англиар хэлэв. Аюулгүйн албаны ажилтан нь “Open” гэж англиар хэлэв. Англи хэлэндээ маруухан юмаа хөөрхий. Чемоданаа нээсэн чинь монголоос авч гарсан төмөр баллонтой миний үсний хөөс, Е-ийн сахлын хөөсийг хурааж авна гэлээ. “Why?” гэсэн чинь баллон дээрх галын аюултай гэсэн зургийг хуруугаараа зааж үзүүлэв. Тэгсэн хэрнээ шумуулын эсрэг шүршлэгийг маань хураасангүй. Уг нь адилхан л төмөр баллонтой эд. Тэгсэн 100 мл-ээс дээш хэмжээтэй төмөр баллонтой зүйлийг галт тэргээр авч явахыг хориглодог юм гэнэ. Шумуулын эсрэг баллонтой шүршлэг яг 100 мл хэмжээтэй учраас хурааж авахгүй юм гэнэ. За ингээд буянаараа болог гээд л Е бид хоёр сахлын хөөс, үсний хөөсөө хураалгав. Үсний хөөс, сахлын хөөс маань л дэлбэрээд сүйд болчив гэж. Сүртэй нөхдүүд вэ? гэж дотроо бодож байлаа.

Бээжингийн галт тэрэгний Төв буудал нь дотроо нүсэр юмоо. Эскалатороор дээш өгсөж хүлээлгийн танхимд хэсэг суулаа. Энэ зуур электрон самбараас өөрсдийн сууж явах галт тэрэг хэддүгээр замаас зорчигчоо суулгахыг нь харж авлаа. Дашрамд дурдахад Бээжингийн гал тэрэгний буудал нь зорчигчоо галт тэргэнд суулгах үйл явцыг нэлээн сайн зохион байгуулдаг юм байна лээ. Галт тэрэг хөдлөхөөс 30 минутын өмнөөс зорчигчид нь GATE -ны харалдаа дугаарлан зогсоно. Ингээд үйлчилгээний ажилтанд тасалбараа шалгуулаад галт тэрэг зогсож байгаа тавцан уруу нэвтэрнэ. K 473 дугаар галт тэрэг Бээжин-Куньмин чиглэлд явдаг аж. Замдаа Жанжиажиэ хотод зогсоно.

Е бид хоёрын худалдаж авсан K473 дугаар галт тэрэгний hard seat нь цувааны 1-рт байж таарлаа. Галт тэргэнд орохын өмнө проводникт дахин тасалбараа үзүүлнэ. Ингээд галт тэргэнд орж суудлаа эзэллээ. Е цонхон талд, би голын суудалд, миний зүүн гар талд нэг хятад залуу суулаа. Харин бидний өөдөөс хараад хичээл насны 3 хятад хүн. Тэд хөдөө тосгонд амьдардаг гэдэг нь өмссөн зүүсэн, биеэ авч яваа байдлаас нь илт. Галт тэрэг яг цагтаа хөдөллөө.Одоогоос бараг 8 жилийн өмнө Улаанбаатараас Хөвсгөлийн Мөрөн уруу, дараа нь Оросын Москвагаас Халимагийн нийслэл Элиста хот уруу 24 цаг автобусаар суугаа байдалтай явж байлаа. Харин галт тэргээр 24 цаг суугаа байдалтай явж байсангүй. 24 цаг Хятадын орон нутгийн галт тэргээр суугаа байдалтай явна гэж зүүдэлж байсангүй ээ. Хувь заяатайгаа эвлэрсэн.

Е бид хоёр хоорондоо монголоор ярих үед тэд сонирхон чих тавин чагнаж, цоо ширтэнэ. 3 хүний 6 нүд өөдөөс ширтээстэй. Өөдөөс харж суусан гурван хятадын нэг нь миний зүүн гар талд суугаа хятад залуугаас ямар нэгэн зүйл асуухад тэр англиар орчуулан надаас асуулаа. “Та хоёр ямар үндэстэн бэ?”, “Хаашаа явж байгаа вэ?” Өөрсдийнхөө тухай товчхон хэлээд Жанжиажиэ хүрнэ гэдгээ англиар хэлэв. Зүүн гарын хятад залуу миний хэлснийг тэдэнд орчуулан хэлэв бололтой. Тэд Е бид хоёр руу хараад чанга чанга ярилцана. Хэлийг нь ойлгохгүй ч гэсэн бидний тухай яриад байна гэдгийг угаасаа зөнгөөрөө ойлгож байгаа юм чинь.

Суугаа байдлаар нэг галт тэргэнд өөд өөдөөсөө хараад явах хувь тавилан нэгтэй тосгоны хятадууд их сониуч юмоо. Ер нь гадаад хүн анх удаа харж байгаа ч юм билүү. Е бид хоёрыг их сонжиж харцгаана. Үүргэвчнээсээ алим гаргаад идэхэд л нүд салгахгүй ширтэх юм. Алим идэж байгаа хүн харж байгаагүй юм уу? гэж бодогдохоор...К473 дугаар галт тэрэг ойролцоогоор 1 цаг орчим яваад өртөөн дээр зогсох юм. Өртөө ойртох үед андашгүй. Галт тэрэгний проводник ямар нэгэн зүйл хятадаар чанга хэлээд тамбурын зүг алхана. Анзаараад байхад, зогсох гэж байгаа өртөөний нэрийг хэлж байлаа. Галт тэрэг өртөөнд 3-5 минут орчим зогсоно. Галт тэрэгнээс зорчигчид бууж, оронд нь шинэ зорчигч нар чемоданаа чирсээр орж ирнэ. Тосгоны зарим эмээ өвөө нар хулсан сагс, таар шуудайтай ч орж ирэх юм.

Нөхдүүд муухай үнэртэй янжуураа галт тэргэндээ баагуулах байх даа. Тамхины утаанд нь хордоод буух биз гэж айж байсан юм. Ашгүй тамхичид нь тамбур уруу очих аж. Галт тэрэгний вагон рестораны ажилчин нь цуваанаас цуваа дамжин худалдаа хийнэ. Тэд бэлэн гоймон, ус, ундаа, чипс, самар, хуванцар саванд савласан будаатай хоол зэргийг түрдэг тэргэндээ хийжээ. Хятадууд хуванцар савтай будаатай хоол авч идэцгээх нь түгээмэл.

Е бид хоёрын суусан вагонд эмэгтэй, эрэгтэй хоёр проводник ажиллаж байв. Тэд 8 цагаар ээлж сольж байлаа. Галт тэрэг Бээжингээс хөдлөөд яг 24 цаг өнгөрөхөд эмэгтэй проводник “Next station is Zhangjiajie” гэж хэлээд бидний хажуугаар алхаж өнгөрөв. Үүнээс хойш ойролцоогоор нэг цаг өнгөрлөө. Орон нутгийн цагаар 17:30 минут. Галт тэрэгний проводникийн ээлж солигджээ. Эрэгтэй проводник туранхай шар залуу өвөрмөц бүдүүвтэр хоолойгоор “Zhangjiajie” гэж чанга дуугаар хэлж цувааны голоор алхав. Ийм туранхай залуугаас яаж ийм бүдүүвтэр дуу хоолой гардаг байна аа? гэж бид бодож явлаа. Галт тэрэг бүрэн зогсоход Е бид хоёр чемоданаа чирээд гал тэрэгнээс буулаа. 24 цаг суугаа байдалтай тэслээ шдээ гэж Е бид хоёр хоорондоо ярилцсаар Жанжиажиэ хотын галт тэрэгний буудлаас гарлаа.

Энэ зураг дээр цагаан сорочкон цамцтай  вагоны үүд рүү хараад зогсож байгаа туранхай залуу бол эрэгтэй проводник нь. Ийм туранхай байж, нээх сонин бүдүүн хоолойгоор өртөөгөө зарлаж орилохыг нь яана аа. Гайхалтай хоолой. хаха. Хятадын орон нутгийн галт тэргээр зорчиж явахдаа дотор нь фото зураг аваагүй ээ. Харин галт тэрэг Жанжиажиэд ирсэн хойно блогтоо зориулж ганц кадр дарсан нь энэ билээ. 

 Үргэлжлэл бий.